Books and Food

Sunday Suppers #7

2012-01-24T19:05:00.000+01:00

Zoetzure kip met boontjes, een heerlijk smeuïge chocoladetaart toe. Heel erg lekker gegeten, maar dat is nog niet alles. Zaterdagavond besloot ik namelijk spontaan een Franse uiensoep te maken. Op mijn gemak sneed ik de uien en roerde ik ze rustig om tot ze mooi goud bruin waren, scheutje wijn erbij, wat bouillon en tot slot met wat stokbrood en kaas in de oven. Een simpel, langzaam gerecht. Perfect voor dagen zoals deze, waar je het liefst de hele dag onder een deken zou blijven zitten.

Apprendre Français.

2012-01-21T11:09:00.000+01:00

Donderdag ging ik na mijn werk niet direct naar huis. In plaats daarvan pakte ik de metro naar de universiteit. In de kantine at ik het broodje op dat ik had meegenomen en improviseerde ik een salade door wat sla, cherrytomaatjes, walnoten en avocado door elkaar heen te gooien.

Daarna ging ik naar de locatie waar ik mijn allereerste Franse les in jaren zou krijgen. Ik maakte kennis met de andere cursisten en de docent, struikelde over mijn zinnen, herkende woorden en grammaticaregels, voelde mijn vermoeidheid wegebben en werd overspoeld door vreugde.

Eindelijk, na al die jaren van verlangen, heb ik een stap in de juiste richting gezet. Frans vind ik een ontzettend mooie taal, en ik vind het zo leuk dat ik mezelf hier nu dagelijks in mag wentelen. Na afloop liep ik dan ook als een kind zo blij met mijn boeken in mijn handen terug naar de metro.

Dit weekend hoef ik helemaal niets te doen; mijn papers zijn ingeleverd, het nieuwe semester nog niet begonnen. Ik heb dus alle tijd om aan mijn Frans te zitten. Tijd om de boeken open te slaan, en mezelf te verwonderen, Franse muziek te luisteren en opdrachten te maken. Ik heb er zin in.

Sunday Suppers #6

2012-01-17T18:02:00.000+01:00

Cheeseburgers met gefrituurde uienringen, en als toetje apfel strudel met slagroom.

Aangename studiedagen.

2012-01-15T09:31:00.000+01:00

Tijdens mijn master krijg ik gedaan wat me tijdens mijn bachelor nooit lukte: goede cijfers halen voor mijn vakken terwijl ik duizend dingen ernaast doe, én toch met een glimlach en zonder stress in slaap vallen. De barrières zijn volledig weggevallen en ik zit goed, echt goed in mijn vel.

Deze week werkte ik drie dagen, en vandaag is de vierde studiedag op een rij. Dat is pittig, maar over een paar dagen moet ik een paper inleveren. Het moet dus gebeuren. Hoewel ik me normaal gesproken heel slecht zou voelen op dit moment, gaat het eigenlijk prima. Ik doe het zelfs graag.

Studeren doe ik van 's ochtends vroeg tot het avondeten. Gedurende de dag vraag ik mezelf wat ik nodig heb. Dat kan muziek zijn, wat chocola, maar ook een uitgebreide lunch (bijvoorbeeld met een broodje gerookte zalm, roerei en bieslook, of een omelet). De avonden houd ik helemaal vrij.

Soms voel ik me onrustig, bang dat ik mijn paper niet op tijd afkrijg. Op die momenten pak ik pen en papier en maak ik hapklare brokjes van mijn angsten. Dan schrijf ik bijvoorbeeld op dat ik bang ben dat ik paragraaf 2.1 niet kan schrijven. Vervolgens laat ik mezelf zien dat ik het wel kan.

Inmiddels volgen de paragrafen elkaar op en het begint er al echt uit te zien als een paper. Deze week blijft het druk, maar dat maakt niet uit. Thee drinken, muziek luisteren, smakelijk lunchen en vrije avonden begeleiden de drukte namelijk, waardoor ik elke dag iets heb om naar uit te kijken.

En volgend weekend hoef ik helemaal niets te doen :)

Sunday Suppers #5

2012-01-10T19:09:00.000+01:00

Nieuwe recepten, nieuwe ingrediënten, nieuwe emoties. Week vijf pas, en nu al zo mooi.

Schrijven & Fotograferen.

2012-01-08T17:43:00.000+01:00

Mijn dagen begin ik met schrijven, ondertussen fotografeer ik alles wat los en vast zit. Twee dingen die ik leuk vind om te doen, twee dingen die ik voed. In de eerste plaats omdat ik me er goed door voel; ik vind dat jezelf verplicht bent om te doen wat je gelukkig maakt. Maar er is meer. Nu het einde van mijn studie nadert, begin ik te beseffen dat ik mijn geld wil verdienen met iets wat ik echt leuk vind om te doen. Ik begin te beseffen dat ik dit mogelijk kan maken door goed te zijn in de dingen die mijn hart sneller doen kloppen. Dus ik schrijf en fotografeer, niet eens omdat ik daar perse mijn geld mee wil verdienen, maar meer omdat ik de keuze wil hebben, wanneer het zover is. Omdat ik mezelf wil laten zien hoe het voelt om ergens volledig voor te gaan. Om zelf iets op te bouwen. En mocht ik dan uiteindelijk toch een ander pad opgaan, dan is dat ook prima. Dan heb ik namelijk in ieder geval al die tijd iets gedaan waar ik heel veel plezier uit haalde.

Nieuwe stukjes, mooie dromen

2012-01-05T17:52:00.000+01:00

Lange busreizen op de grens tussen dag en nacht, over een paar maanden mag ik weer. Tot die tijd bedenk ik nieuwe stukjes van mijn droom, breng ik nuances aan. Die draag ik dan een tijdje in mijn hart om te voelen wat het met me doet. Voorzichtig weeg ik de stukjes in de palm van mijn hand. Hoe voelt het? Integer en oprecht? Ben ik dit? Is dit mijn eigen droom?

Een nieuw stukje. Na de zomer vertrek ik naar Frankrijk om Frans te spreken, tot rust te komen en heerlijk te eten. In oktober vlieg ik naar New York om daarna per bus de grens over te steken. Op naar Toronto, Montréal en Nova Scotia. Farmer’s markets, de kleuren van de herfst, wandelingen, warme chocolademelk met slagroom bij de Second Cup, ik kan niet wachten.

Met de kerstdagen ben ik in Nederland, maar de jaarwisseling breng ik in Australië door, gevolgd door enkele maanden rondtrekken in Nieuw-Zeeland en Azië. Aan het einde van de lente vlieg ik weer naar de Verenigde Staten, deze keer om een tocht te maken langs enkele nationale parken en de Melkweg met eigen ogen te zien. Zo ziet mijn plan er nu uit, ongetwijfeld groeit dat nog.

Soms heb ik het niet door, maar veel van wat ik nu doe is ter voorbereiding. Het afronden van mijn studie, maar ook dat ik meer werk, minder geld uitgeef en jaren aan spullen uitzoek, omdat ik geen troep wil achterlaten bij mijn vertrek. In mijn hoofd vormt zich een lijst van dingen die ik nog wil aanschaffen. Een minilaptop, een stevige backpack, een nieuwe lens voor mijn camera. Dat ik beter leer koken, komt me ook goed uit. Ik wil mezelf, en mijn toekomstige vrienden, goed voeden.

Ook het gevoel dat ik van de reis wil krijgen, vormt zich. Reizen is zo veel meer dan alleen landen en steden zien, reizen is emotie. Even snel de wereld om, dat past niet bij me. Adem halen, om me heen kijken, schrijven in cafés en praatjes maken met de mensen om me heen, dat ben ik. Ik wil reizen op budget, maar met meer comfort dan ik gewend ben. In gedachten pak ik daarom alvast een warm vest in en dikke sokken voor als ik eens een avondje Grey’s Anatomy wil kijken in bed.

Nog maar een paar maanden…

Passie & Feedback.

2012-01-03T16:00:00.000+01:00

Als je me vraagt wat mijn passies zijn, dan zou ik heel voorzichtig antwoorden. Dan zou ik zeggen dat reizen misschien wel mijn passie is, wellicht ook schrijven en lezen, en dat ik fotograferen ook wel erg leuk begin te vinden. Die voorzichtigheid komt voort uit het feit dat ik nog niet zo lang bezig ben met het ontwikkelen van mijn passies. Voorheen had ik hobby's, en pas vorig jaar heb ik mijn eerste stappen gezet richting de ontwikkeling van een uitgesproken eigen identiteit.

Het is aftasten, kleine stapjes zetten op onbekend terrein. En omdat het zoveel voldoening geeft om bezig te zijn met de dingen die mij eigen maken, wil ik dit jaar verder gaan. Ik wil mijn geluk vol achterna gaan en de dingen doen die mijn hart lichter maken, die me hardop doen lachen. Hieronder drie artikelen die hier goed op aansluiten en die ik zelf erg interessant vind.

------------------------------

Dagelijkse gewoontes

In Simple daily habits to ignite your passion, doet Scott Dinsmore een aantal suggesties om je passie een boost te geven: surround yourself with passionate people, create space, help someone in a way only you can, keep a journal of what inspires and excites you, challenge the norm, scare yourself - live outside your comfort zone, find the right reasons, learn something new, start a blog.

Mooie quote: "Passion is contagious. You must have an environment that embodies it. You need a support crew who believes what you believe. People who dream as big as you or bigger. Not only will they give you ideas but they’ll condition the belief that doing what you love is the norm."

------------------------------

Vind je stem

Een van de dingen waar ik veel plezier uit haal, is schrijven. Dat is dan ook waar ik meer aandacht aan wil besteden. Leo Babauta schrijft over "Finding your voice", en ik vind het prachtig advies. Zijn suggesties? Write a lot, experiment boldly, learn to hear yourself, find what feels true, find clarity, remove the noise, use your voice. Dat is precies wat ik ga doen.

Mooie quote: "We are writers, musicians, designers, programmers, parents, builders of anything. But we are not truly expressing ourselves, and speaking the truth, until we’ve found our voice: the tone, style, tenor, pitch, personality we use to express ourselves." En: "You must use your voice. Use it to express yourself, to help others, to change the world".

------------------------------
Koester feedback
En als je erover nadenkt om van je passie je werk te maken: Become a God of learning your trade. Vraag je jezelf af of je goed genoeg bent, hoe je jezelf kan verbeteren en of je ooit succes zult hebben? Dan is het heel simpel: "Do it in public, and get immediate feedback".

Mooie quote: "Instant feedback is the most valuable thing you can get".

------------------------------

Tot slot, mijn eigen advies. Experimenteer. Doe de dingen die je leuk vindt om te doen, of waarvan je verwacht dat het je plezier oplevert. Je weet pas waar je hart ligt als je het achterna gaat.

Sunday Suppers #4

2012-01-02T14:00:00.000+01:00

We aten iets wat we allemaal lekker vinden, kip teriyaki. De kaarsen verspreiden zacht licht en de maaltijd is eenvoudig, zoals altijd op zondagavond. Toch merk ik het verschil. We zijn iets moois aan het opbouwen. Koken brengt ons bij elkaar en dat stelt me gerust. Ik dacht altijd dat ik het huis uiteindelijk zou verlaten omdat ik me hier niet goed voel. Nu weet ik dat als ik over een paar maanden mijn periode hier thuis afrond, ik dat doe omdat ik weet dat het goed zit.

Vlinders in mijn buik

2012-01-01T14:05:00.002+01:00

Buiten hoor ik het geluid van vuurwerk, al is het nog geen middernacht. Daar zit ik dan, op een stoel voor mijn spiegel. Ik zie mezelf, zie mijn verleden en mijn toekomst samen komen in dezelfde persoon. Tranen biggelen over mijn wangen, ik krijg de slappe lach. Vlinders in mijn buik bij de gedachte aan dit nieuwe jaar. In me woelt iets. Dit jaar ga ik mezelf verbazen.

Winkelen & Lunchen.

2011-12-30T21:14:00.000+01:00

Even winkelen, lunchen bij de La Place met een ciabatta broodje met rosbief en een sapje, verder winkelen, een warme oliebol met poedersuiker eten, eindigen in de bibliotheek met een kopje verse muntthee. Dat deed ik vandaag allemaal, afgewisseld met wat huiswerk. Op dit moment zit ik in de woonkamer: de muziek is aan, ik lees interessante teksten op internet en fijne quotes schrijf ik op. Fijne avond allemaal, en alvast een hele fijne jaarwisseling :)

Dit jaar, 2011.

2011-12-28T19:46:00.000+01:00

Ik zou willen zeggen dat 2011 mijn allerleukste jaar tot nu toe was, maar dat is niet zo. Wel was dit jaar mijn meest waardevolle jaar tot nu toe en daar ben ik dankbaar voor. Juist doordat het soms heel zwaar was werd ik gedwongen om stil te staan en kritisch te kijken naar de dingen die niet werkten in mijn leven. Ik werd gedwongen om terug te keren naar die basis die ik niet eerder een blik waardig had gegund en de gebouwen die ik daarvandaan uit de grond probeerde te stampen. Zonder stevige fundering vallen je bouwwerken om. Ik brak alles af en ben langzaam begonnen met opbouwen. Het duurt wellicht wat langer, maar het is duurzamer. Ik onderschat het belang van een stevige fundering niet meer. Dat is mijn les en het was precies wat ik nodig had.

Dus het was niet een heel flitsend jaar, maar het was goed, leerzaam, en ik ben zo trots op mezelf. Ik voel me rustiger dan ooit en neem mijn leven steeds meer in eigen handen. Het leven is zo maakbaar, waar je ook vandaan komt, waar je ook naartoe wilt. Maak er iets van. Dat de sleutel tot geluk het geloof is dat je geluk waard bent, leerde ik dit jaar en het veranderde alles. Het nam mijn barrières weg en het onthulde wegen waar ik eerst geen mogelijkheden zag. Voor het eerst in mijn leven stel ik mezelf de vraag wat ik nodig heb, en vervolgens doe ik mijn best om mezelf dat te geven. Schrijven in de bibliotheek, naar de bioscoop, het nemen van een warm bad, lezen voor het slapen gaan. Het lijkt misschien niet indrukwekkend, maar het maakt al het verschil.

Op dit moment combineer ik studeren met een bijbaan. Sporten vormt eindelijk een onderdeel van mijn dagelijkse leven, ik zie mijn vrienden regelmatig en ik mediteer voor het slapengaan. Ik lees, ik kook, ik fotografeer. Ik leerde eindelijk eens goed autorijden, al gaat fileparkeren me nog niet zo goed af. Het internet gebruik ik steeds minder als middel om me af te leiden en steeds meer ter inspiratie. Ik heb gereisd -naar Spanje, de VS, België, Tsjechië en Duitsland- en onlangs maakte ik de keuze om na mijn studie weer voor langere tijd naar het buitenland te gaan. Het voelt goed, de weg waar ik nu op zit. Er liggen hele mooie dingen in het verschiet. Dit jaar was een sober jaar. Maar het is tijd om de slingers op te hangen. Tijd voor meer liefde. Tijd voor meer poëzie.

Het was een hard jaar, maar volgend jaar ga ik oogsten.
Kom maar op.

Sunday Suppers #3

2011-12-27T12:00:00.000+01:00

Een soepje, knoflook-mozzarella pizza's uit de oven, en een verrukkelijke panzanellasalade. Hieronder de recepten voor de laatste twee gerechten. Smakelijk eten!

Recept: Panzanellasalade

Bereiding

Bak de ciabatta in de oven volgens de aanwijzingen op de verpakking en laat het afkoelen. Scheur het brood in kleine stukken en plaats het in een grote schaal. Voeg de tomaten, paprika, bosuien, peterselie en avocado toe. Maak een dressing van de citroensap en olijfolie die je op smaak brengt met wat peper en zout. Sprenkel het over de salade. Schep het geheel goed om en serveer.

Ingrediënten (voor 4 personen)
- 1 ciabatta (afbakbrood)
- 250 gram tomaten, in stukken
- 2 bosuitjes, in ringen
- 1 gele paprika, in stukken
- 30 gram verse peterselie, fijn gesneden
- 1 citroen, uitgeperst
- 4 eetlepels olijfolie
- 2 rijpe avocado's, in plakken

Bron
Allerhande

Recept: knoflook-mozzarella pizza

Bereiding

Verwarm de oven voor op 225 graden. Kneed de broodmix volgens de aanwijzingen op de verpakking tot een soepel deeg en laat het een kwartiertje rusten. Verdeel het deeg vervolgens in vier gelijke porties en rol uit tot dunne pizzabodems. Bestrijk de bodems met wat olie en verdeel de mozzarella erover. Leg de knoflook en tijm erop en bestrooi ze met wat zeezout en peper. Bak de pizza's in ongeveer 10 minuten goudbruin.

Ingrediënten (voor 4 personen)
- 100 gram broodmix
- olijfolie
- bloem (om de deegroller mee te bestrooien)
- 1 bol mozzarella, in dunne plakken
- 4 teentjes knoflook, fijngesneden
- 1 theelepel tijm

Bron
Allerhande

Kerst 2011.

2011-12-26T14:08:00.000+01:00

Kerst is bij ons thuis niet zoals op televisie. Geen overdadige hoeveelheid eten, geen familiebezoek, vaak is het zelfs niet echt gezellig. Eigenlijk is het een beetje zoals elke dag, maar dan met wat cadeaus erbij. Dat vind ik echt heel jammer. Nu ik wat ouder word, merk ik dat ik ontzettend verlang naar fijne tradities en gewoontes. Toch is het niet alleen maar bitter, want het wordt beter. Het kost tijd en moeite, maar we komen er wel. Aan het einde van de dag ging bij mij de knop om. Dat Kerst niet is zoals ik hoopte, betekent niet dat ik een slechte dag zou moeten hebben. Dus ik kroop in bed met Eat, Pray, Love en een kop Ceylon thee en viel alsnog tevreden in slaap.

Vandaag voelt wederom als een doodnormale dag. Maar in plaats van te treuren, ben ik vastbesloten om er een goede dag van te maken. Dus ik doe de dingen die mij blij maken. Ik begon de dag met hardlopen, ben lekker aan het studeren en verheug me op het avondeten dat ik vanavond ga maken (spaghetti carbonara met mango-yoghurtijs toe). Ik kan niet verwachten dat Kerst magisch is, als magie niet iets is wat ik dagelijks ervaar. Eerst maar eens leren creëren.

Ik voel een heerlijk voornemen voor 2012 aankomen...

Tot volgend jaar New York.

2011-12-22T22:05:00.000+01:00

Tevreden snuif ik de zoete geur op van de muntthee die voor me staat. Ik luister naar de geluiden om me heen. De muziek die zacht staat, de kopjes die worden weggezet, de oude vrouwen naast me die hardop vieze moppen tappen. Ik laat mijn gedachten de vrije loop en mijn pen volgt. Zoals wel vaker de laatste tijd schrijf ik over volgend jaar. Over dat alles mogelijk lijkt, maar dat ik maar een paar dingen wil. Over hoe tevreden ik me voel en hoe oprecht enthousiast ik ben over wat komen gaat. Mijn leven, mijn mooie leven. Die avond ga ik naar de bioscoop. Schoenen uit, ik kruip weg in mijn stoel en geniet. Bij de beelden van New York moet ik glimlachen: tot volgend jaar.

Sunday Suppers #2

2011-12-19T12:25:00.002+01:00

Een simpele maaltijd: tomaten-paprikasoep, meergranenbrood met kruidenboter, een aardbeien crumble toe. Alles zelfgemaakt en vers. Zo eenvoudig als we op zondag aten, zo uitbundig aten we vrijdag. Toen gingen we uit eten om de verjaardag van mijn moeder te vieren. We bestelden een bord vol met kleine hapjes als voorafje. Nog steeds proef ik de vitello tonnato, de carpaccio, bruschetta, perfect gegrilde groenten en tomaat met mozarella. Als hoofdgerecht koos ik spaghetti alla carbonara, maar ik at ook van de pizza salami van mijn broertje en het malse vlees dat mijn moeder had besteld. Als toetje nam ik een tartufo, maar dat weerhield me er niet van om ook van het toetje tegenover me te snoepen. Zuur citroenijs en romig aardbeienijs, dat vind ik een mooi dessert. De avond sloten we af met een kop thee, waarna we tevreden naar huis gingen.

Boek: The curious incident of the dog in the night-time, Mark Haddon.

2011-12-16T17:16:00.000+01:00

Christopher is autistisch. Hij raakt in paniek wanneer mensen hem aanraken, houdt niet van de kleuren geel en bruin, en schreeuwt wanneer hij in de war is. Wanneer hij Wellington, de hond van de buurvrouw, dood aantreft in de tuin, besluit hij uit te zoeken wie de hond vermoord heeft. Wij volgen hem in zijn zoektocht en leren de wereld door zijn ogen kennen. We leren hem kennen. The curious incident of the dog in the night-time stond al een hele tijd op mijn boeken-die-ik-nog-wil-lezen-lijst. Inmiddels staat hij op mijn te-herlezen-lijst, zo prachtig vind ik het. Het verhaal is ontroerend, origineel en ontzettend mooi geschreven. Eén van mijn lievelingsboeken.

"And Father said, "I love you very much, Christopher. Don't ever forget that. And I know I lose my rag occasionally. I know I get angry. I know I shout. And I know I shouldn't. But I only do it because I worry about you, because I don't want to see you getting into trouble, because I don't want you to get hurt. Do you understand?" I didn't know whether I understood. So I said, "I don't know." And Father said, "Christopher, do you understand that I love you?" And I said "Yes," because loving someone is helping them when they get into trouble, and looking after them, and telling them the truth, and Father looks after me when I get into trouble, like coming to the police station, and he looks after me by cooking meals for me, and he always tells me the truth, which means that he loves me."

De allermooiste quote is trouwens de laatste paragraaf van het boek. Maar die kan ik hier niet delen omdat ik dan het verhaal verklap...

38 Levenslessen

2011-12-14T20:09:00.000+01:00

Dit zijn de 38 levenslessen van Leo Babauta. Sommige heb ik me inmiddels eigen gemaakt, met anderen ben ik bezig. Allen maakten iets bij me los. Het leven heeft me nog zoveel te leren...

Always swallow your pride to say you're sorry - Possessions are worse than worthless - Life is better enjoyed at a leisurely pace - Goals aren't as important as we think - When your child asks for your attention, always grant it - Don't go into debt - I'm not cool, and I'm cool with that - The only kind of marketing you need is an amazing product - Never send an email or message that's unfit for the eyes of the world - You can't motivate people. The best you can hope for is to inspire them with your actions - If you find yourself swimming with all the other fish, go the other way. They don't know where they're going either - You will miss a ton, but that's OK - Mistakes are the best way to learn. Don't be afraid to make them - Failures are the stepping stones to success - Rest is more important than you think - There are few joys that equal a good book, a good walk, a good hug, or a good friend - Fitness doesn't happen overnight - The destination is just a tiny slice of the journey - A good walk cures most problems - Let go of expectations - Giving is so much better than getting - Competition is very rarely as useful as cooperation - Be grateful every day - Compassion for other living things is more important than pleasure - Taste buds change - Create - Get some perspective - Don't sit too much. It kills you. Move, dance, run, play - Use the magic of compound interest - All we are taught in schools, and all we see in the media has a worldview that we're meant to conform to. Figure out what that worldview is, and question it - Learn the art of empathy - Do less - No one knows what they're doing as parents - Love comes in many flavors - Life is exceedingly brief - Fear will try to stop you. Doubts will try to stop you. Do it anyway, because they are wrong - Life has many lessons left to teach me, and I'm looking forward to them all.

Sunday Suppers #1

2011-12-11T19:40:00.000+01:00

Toen mijn vader eerder dit jaar vertrok, verplaatsten we onze avondmaaltijden naar de televisie. Dat was fijn op dat moment want het gaf ons de mogelijkheid om grappige series te kijken en zo toch nog een beetje te lachen. Toch begon ik het de afgelopen tijd te missen om weer echt samen te eten, dus stelde ik voor om een nieuwe traditie te beginnen: sunday suppers. Doordeweeks kiezen we met z'n drieën een recept uit en op zondagavond koken we samen. Vanavond was de eerste keer. We maakten onze eigen hamburgers, compleet met plakjes kaas en gekarameliseerde uienringen. Terwijl ik me over de grill ontfermde, maakte mijn broertje appel-kaneel cakejes. De hamburgers aten we op in de keuken, waar we al maanden niet gegeten hadden. Kerstmuziek aan, heel veel praten en lachen. De cakejes aten we later in de avond op in de woonkamer, waar ook de kerstboom staat. Terwijl ik op het kleed zat, keek ik tevreden om me heen en dacht: "Dit is fijn".

Week 49.

2011-12-10T11:38:00.000+01:00

Het is maandagavond en er zijn cadeaus, thee en appelflappen. Het is een simpele avond, en ik voel de liefde. Na afloop praat ik met mijn broer. Hij laat me weten hoeveel zin hij heeft in kerst, na deze avond. Dat hij voor het eerst snapt hoe leuk het kan zijn om cadeaus te ontvangen en te geven. Voordat ik ga slapen, vertel ik dit aan mijn moeder. Ze huilt en bedankt me, nu kan ze goed slapen.

Het is dinsdag en ik doe verwoede pogingen om een blog te schrijven. Ik geef het op en besef dat dit niet is wat ik wil. Er zijn andere dingen die ik liever wil doen, bloggen neemt mijn tijd daarvoor weg. Ik besluit om me geen zorgen te maken. Het is goed dat mijn lust voor het bloggen verdwijnt. Dat geeft me de kans om mijn lust voor het schrijven te hervinden, belofte aan mezelf.*

Het is woensdag, een studiedag. Na mijn college ga ik met studiegenootjes uit eten. Het eten is goed, de gesprekken beter. Het vloeit. Met deze meiden dacht ik eerst niet zoveel gemeenschappelijk te hebben, maar eigenlijk hebben we allemaal dezelfde verhalen. Verhalen over liefde en leven, over hoop en onzekerheid. Dit is de les die ik leerde: sta open, stel vragen, laat jezelf zien. Bij thuiskomst wacht er een lief kaartje op me. Ik lees, sluit mijn ogen en plaats mijn hand op mijn hart.

Op donderdag is het tijd voor een experiment. Wat als ik niet direct na mijn college naar huis ga, maar eerst nog even in de bibliotheek ga zitten? Ik neem plaats bij het raam en bestel verse muntthee. Mijn Moleskine sla ik open en ik pak een pen. Hoewel ik me ongemakkelijk voel, dwing ik mezelf om te blijven zitten. Ga jij je lust voor het schrijven maar hervinden.

Donderdagavond twijfel ik of ik de computer zal aanlaten of uit zal doen. Hij gaat uit. Voor de tweede keer in een week ga ik hardlopen en wanneer ik de wind trotseer voel ik me trots. Na een douche ruim ik mijn kamer op, schrijf ik nog wat en start ik in mijn boek. Ik lees: “It was 7 minutes after midnight. The dog was lying on the grass in the middle of the lawn in front of Mrs. Shears’s house.”* En denk: Eindelijk.

Op vrijdag volg ik eerst college. Het is leuk, echt leuk en ik ben zo blij met mijn studiegenoten. We zijn een fijne groep en ik ben zo dankbaar. ’s Avonds spreek ik af met vriendinnen. Twee ervan zijn later omdat de treinen niet meewerken. Ik zorg ervoor dat het eten klaarstaat als ze binnenkomen. Op mijn terugweg haal ik thee bij de AH to Go. Ik vervolg mijn reis en kijk uit het raam. Duizend lichtjes van de snelweg.

Dit was mijn week. Mijn prioriteiten veranderen, ik maak keuzes die goed voelen, die passen bij wie ik op dit moment ben. En alle kleine keuzes bij elkaar, beginnen samen iets groots te vormen. Ik verbaas me erover hoe snel dingen veranderen. Het leven is simpel. Het leven voelt juist. Alsof het nooit anders is geweest, nooit anders had kunnen zijn.

* Wat niet betekent dat ik stop met m’n blog, wel dat ik meer zorg wil besteden aan mijn schrijven.

* Dit zijn de eerste twee zinnen in The curious incident of the dog in the night-time.

Voorbereiding 2012

2011-12-06T16:09:00.000+01:00

Bijpraten met mijn scriptiebegeleidster en mijn scriptievoorstel inleveren bij de mastercoördinator - Tentamen 1 & 2 voorbereiden - Paper 1 & 2 schrijven - Me inschrijven voor een opfriscursus Frans en een intake doen om mijn niveau te bepalen - Mijn werkgever laten weten dat ik in januari extra wil werken - Recepten verzamelen - Brainstormen over mijn blog, ideeën uitwerken en foto's maken voor erbij - Nieuwe sportkleding kopen en me inschrijven voor een yogacursus via de universiteit -

De voorbereidingen voor volgend jaar zijn dus in volle gang, en dat kan ervoor zorgen dat ik de komende tijd wat minder vaak schrijf, of dat mijn blogjes wat korter zijn. Maar dat ga ik dan in januari weer helemaal goed maken! Beloofd :)

Dingen waar ik deze week naar uitkijk

2011-12-04T19:10:00.000+01:00

Beginnen met lezen in The curious incident of the dog in the night-time, bijkletsen met Ashley, uit eten met studiegenootjes, koken met vriendinnen van de middelbare school, huiswerk afronden en starten met leren voor de tentamens, kerstkaarten, een inspiratieblog schrijven vol met allemaal linkjes naar interessante artikelen, nieuwe hoofdstukken van Love & Sequins die op me wachten, zwemmen en een paar keer hardlopen, schrijven in de bieb, dromen over reizen.

Leven na mijn master

2011-12-02T11:00:00.000+01:00

Ik betrap mezelf erop dat ik wel heel hard roep dat ik in Amsterdam wil wonen, maar geen enkele keer aangeef hoe graag ik een fulltime baan wil, wat een consequentie daarvan zou zijn. Het is niet dat ik niet wil werken, ik ben niet lui, het tegenovergestelde zelfs. Maar ik kan op dit moment geen enkele baan bedenken die ik leuk genoeg vind om bijna al mijn tijd aan te besteden. Ik denk dat ik daar gewoon nog niet genoeg perspectief voor heb. En waarom zou ik nu genoegen nemen met een baan waar ik niet blij van word als er dingen zijn die ik sowieso heel graag wil doen?

Dus mijn plan ontwikkelt. Ik ga me geen zorgen maken om een baan, om een huis. Alles op zijn tijd. Er is geen haast. Nu ga ik eerst maar eens doen wat ik wil doen. Dat kan gelukkig ook, al jaren ben ik heel zuinig met mijn geld. Dat geld ga ik niet gebruiken voor de inrichting van een huis, niet voor een auto. Dat geld ga ik gebruiken om te reizen, om te leren. Niet maanden achter elkaar, niet even snel in drie maanden de wereld om. Nee, gewoon rustig aan, op mijn gemak, net zolang als ik daar zin in heb. Ik wil de tijd nemen en me laten leiden door mijn nieuwsgierigheid.

Rondreizen door Frankrijk en alle grote steden zien. In één van die steden wonen, ter plekke een taalcursus volgen en het geleerde elke dag in de praktijk brengen. Naar Australië en Nieuw-Zeeland gaan, en Azië niet vergeten. Bergen beklimmen. Alle nationale parken in de Verenigde Staten afgaan en slapen onder de sterren. In Groenland mijn tent opzetten en in IJsland het Noorderlicht zien. Paardrijden en zwemmen in koude meren. Tropische eilanden en het ruige landschap van Alaska. Rondvaren, in treinen zitten en slapen in een bus. Wat ik nu het allerliefste wil is reizen.

Dus waarom zou ik dat niet doen? Waarom zou ik niet mijn hart achterna gaan? Waarom zou ik niet kiezen voor iets dat zo goed voelt? Dat huis komt wel, die baan komt wel. Sterker nog, ik weet zeker dat ik na mijn reizen werk zal vinden dat beter bij me past dan wanneer ik nu voor een fulltime baan zou gaan. Ik weet zeker dat het spaargeld dat ik nu ga uitgeven uiteindelijk wel weer terugkomt, het is een investering in mezelf. Studeren en werken ken ik al, nu eerst maar eens leren van het leven zelf. Ik kies ervoor om te leven. Ik kies ervoor om te vertrouwen.

Het komt wel goed.

Boek: Love & Sequins

2011-12-01T17:00:00.000+01:00

"Taking responsibility for yourself is so incredibly liberating, & here is why. It will show you what innate power you have within you. Look at all the things around you, good & not-so-good. You have attracted them into your life, whether you believe it or not. & in a worst case scenario, if you can create awful things for yourself, like horrible relationships, crappy jobs & a general sense of malaise & apathy, think what you could create if you focused your attention in a different way! What if, instead of thinking about how bad everything is all the time, you thought about how WONDERFUL life is? Because even if you look around yourself & see things which make you unhappy, surely you must acknowledge that the world is full of marvellous things too. There’s love & music & art, delicious food & springy green grass, snowflakes & puppy kisses, hula hooping in the sunshine & exploring new cities. There are fresh vegetables & false eyelashes, majestic mountains & elephants, dreams & adrenaline, sky-diving & gardening…"

Begin deze week kocht ik Love & Sequins, Gala Darling's "handbook on being a love letter to the universe". Gewoon meteen het hele boek, al kun je ook alleen de hoofdstukken uitkiezen die je het meest interesseren. Inmiddels heb ik twee hoofdstukken gelezen en ik vind het heerlijk. Makkelijk leesbaar, inspirerend op een toegankelijke manier. Mijn beste aankoop van november!

Verwacht morgen trouwens een uitgebreide blog over mijn plannen voor volgend jaar!

Project December: Afronding & Liefde.

2011-12-01T11:00:00.000+01:00

Ik houd van projecten. Het idee dat je jezelf voor een korte periode volledig geeft voor een doel, vind ik nou eenmaal heel aantrekkelijk. Of het nou gaat om een project waar ik mijn nieuwsgierigheid in kwijt kan, losse eindjes aan elkaar kan knopen of een nieuwe gewoonte kan starten...ik vind het allemaal leuk. Projecten zijn bij mij vaak kortlopend en daardoor heel overzichtelijk. En wat is een beter moment voor zo'n mini-project dan de laatste maand van het jaar?

Een nieuw project dus, met twee doelen: ik wil dit jaar afronden en volgend jaar goed inluiden. Dit jaar heb ik veel geleerd en er zijn wat dingen waarvan ik nu besef dat het me tegenhoudt. Ik wil mijn verleden een plaats geven, afronden wat me verdriet brengt, en verder gaan. Ik wil ervoor zorgen dat ik geen negativiteit en onrust meeneem naar het nieuwe jaar. 2012 wordt namelijk fantastisch, heb ik besloten. Daar wil ik een basis voor creëren. Wat dat concreet betekent?

Het verleden vergeven - Dit jaar ben ik me bewust geworden van de impact die mijn verleden heeft gehad op de persoon die ik nu ben. Ik wil er niet te diep op in gaan, maar thuis is voor mij nooit een veilige omgeving geweest. Het is de plek die ik associeer met pijn en verdriet. En hoewel ik niets kan doen aan mijn verleden, kan ik wel iets doen aan het heden. Dus ik wil eens kijken of ik mijn verleden de plek kan geven die het verdient. Ik wil ruimte maken voor mooie dingen.

EFT, het mediteren serieuzer nemen, mezelf een brief schrijven: ik ga alles een kans geven, want hierdoor geef ik mezelf de kans om dit af te sluiten. Ik ben moe. Het heeft lang genoeg geduurd. Ik ben klaar voor verandering. Verder wil ik de spullen die ik door de jaren heen verzameld heb opruimen en weggooien. Ook mijn laptop kan trouwens een opruimbeurt gebruiken. Deze zomer ben ik hier al mee begonnen, en het voelt erg goed. Het geeft ademruimte.

Mezelf liefhebben - Dit jaar is op heel veel punten heel goed geweest. Waar ik het meest trots op ben is dat ik eindelijk snap wat de sleutel is tot geluk: geloven dat je geluk waard bent. Dat is ook de reden dat ik vorige maand begonnen ben met lief zijn voor mezelf. Als ik mezelf niets gun, hoe kan ik dan ooit geloven dat ik gelukkig mag zijn? Kortom: komende maand is lief-zijn-maand.

Dat betekent dat ik goed naar mezelf ga luisteren. Ik wil lekker eten, ik wil een mooi boek lezen, shoppen en uit lunchen gaan, maar ook ga ik ervoor zorgen dat mijn kamer een toevluchtsoord wordt. Ik merk namelijk dat ik heel erg behoefte heb aan een ruimte in huis waar ik me helemaal veilig en vertrouwd voel, iets wat ik nu nog een beetje mis. Tijd om daar verandering in te brengen.

Eigenlijk een heel simpel project. Loslaten en accepteren. Een basis creëren voor een mooi vervolg. Op naar een goede afronding & heel veel liefde. Op naar een mooie feestmaand met heel veel warmte, lichtjes, (kerst) muziek en gezelligheid. Nog 1 maand en dan is het alweer 2012!

Een volle agenda

2011-11-29T20:20:00.000+01:00

Gisteren en vandaag werkte ik, morgen ben ik een dagje thuis. Het is de bedoeling dat er aan het einde van de dag een scriptievoorstel ligt en een eerste versie van een paper. Gisteravond heb ik namelijk een heel schema gemaakt met wat ik wanneer af moet hebben om genoeg tijd over te houden om mijn tentamens in december voor te bereiden. Het is nog steeds druk dus, en dat zal het voorlopig nog wel blijven. Maar dat is echt helemaal prima, want ik heb heel duidelijk voor ogen waar ik het voor doe. En ondertussen maak ik ook nog genoeg plannen voor volgend jaar, waar ik een dezer dagen een blogje over zal schrijven. Het wordt nog steeds een combinatie van reizen en werken, met wel echt met de nadruk op reizen...Heb er echt nu al zin in! Maar nu eerst even zorgen voor ontspanning: ik zeg bed, thee, iets lekkers en een aflevering van Hart of Dixie.

Week 47

2011-11-26T18:00:00.000+01:00

Op dit moment heb ik een heel eenvoudig ritme. Zo werk ik op maandag, op dinsdag studeer ik een dagje vanuit huis, vervolgens ben ik drie dagen op de universiteit te vinden voor colleges en dan is het alweer weekend. Op zaterdag studeer ik meestal een hele dag, op zondag plan ik niets in. Het is een ritme dat bij me past: overzichtelijk, met genoeg ruimte om leuke dingen te doen.

Donderdag was bijvoorbeeld een doodnormale collegedag, maar 's avonds keek ik de laatste twee afleveringen van Oprah en tussendoor liep ik nog even hard. Dat zijn twee hele simpele dingen die mijn dag toch net iets beter maakten. Hardlopen deed ik niet heel lang, maar een kwartiertje. Dat is genoeg voor mij op dit moment: het is fijn om regelmatig te sporten, hoe kort ook.

Op vrijdag had ik wat tijd voor mijn college zou beginnen. Die tijd wilde ik goed gebruiken en dus ging ik naar de universiteitsbibliotheek om een boek te lenen voor mijn scriptie. Ook schreef ik me in voor een cursus Frans! Die begint half januari, 2 uur per week, tot eind maart. Ik heb er echt heel veel zin in. Het is een opfriscursus Frans, en daarna zou ik een vervolgcursus kunnen doen.

Die middag had ik geen zin om meteen naar huis te gaan. Dus ging ik nog even de stad in. Eerst haalde ik een oliebol, daarna verzamelde ik wat tijdschriften (Elle Eten en Delicious) in de bibliotheek en nam ik plaats in het café. Ik bestelde er een kopje muntthee bij en heb er heerlijk twee uurtjes gezeten, met de muziek van Adèle op de achtergrond. Iets om vaker te doen!

's Avonds besloot ik om weer eens in bad te gaan. Dus liet ik het bad volstromen met warm water en badschuim, zette ik muziek aan en stak ik wat waxinelichtjes aan. Eigenlijk heel simpel, maar het is zo'n makkelijke manier om helemaal tot rust te komen. Ik heb dan ook heerlijk geslapen en werd vanochtend blij en uitgeslapen wakker. Na het ontbijt ging ik met mijn moeder naar de markt.

We kwamen terug met kaki-vruchten, granaatappels, ananas, appels, tomaten en wilde spinazie. Toen was het toch echt tijd om te studeren, en ik maakte dat aangenamer met een lunch bestaande uit stokbrood met ei en ham, een salade van wilde spinazie, tomaatjes en walnoten, met een zoete sinaasappel als toetje. Als tussendoortje dronk ik een groot glas versgeperste appelsap.

Morgen begin ik mijn dag met een uurtje zwemmen, daarna ga ik rustig ontbijten met verse croissantjes en sinaasappelsap. Dan misschien nog even wat studeren (komende week ga ik een dagje extra werken, dus doordeweeks is er minder tijd om te studeren), maar na de lunch gaan mijn studieboeken dicht en ga ik weer genieten van andere dingen, zoals lezen en muziek luisteren.

Op deze manier vind ik studeren best fijn!

Boek: Freedom, Jonathan Franzen.

2011-11-26T10:29:00.000+01:00

Dit is een verhaal over het leven. Dit is een verhaal over de gevolgen van onze keuzes. Het is beklemmend, het is prachtig. En hoewel het boek vorig jaar pas uitkwam, weet ik heel zeker dat dit een klassieker wordt. "This is the story of the Berglunds, their son Joey, their daughter Jessica and their friend Richard Katz. It is about how we use and abuse our freedom; about the beginning and ending of love; teenage lust; the unexpectedness of adult life; why we compete with our friends; how we betray those closest to us; and why things almost never work out as they 'should'. It is a story about the human heart, and what it leads us to do to ourselves and each other."

Thanksgiving & Dankbaarheid.

2011-11-24T22:00:00.000+01:00

Vandaag ben ik dankbaar dat ik student ben. Toen ik vorig jaar besloot te werken, was het altijd weer het plan om terug de schoolbanken in te gaan, maar dat was eigenlijk gewoon omdat ik dacht dat het moest. Maar het is ook echt goed voor me, snap ik nu. Studeren dwingt me om meer uit mezelf te halen, kritisch te zijn, keuzes te maken, om altijd te blijven lachen en te dromen. Door te studeren kom ik weer in contact met medestudenten en dat vind ik fijn. We praten, we lachen, we delen onze zorgen over papers en tentamens. We vinden herkenning bij elkaar.

Vandaag ben ik dankbaar omdat ik midden op de dag naar huis kon, terwijl de zon nog scheen en de straatverlichting nog niet aan was. Dat ik mezelf toestond om eerst eens rustig een kopje thee te drinken en daarna pas verder te gaan met studeren. Ik ga vooruit. Op mijn gemak las ik wat artikelen door die eigenlijk pas voor volgende week op de planning staan. Ook dit is iets waarvoor ik dankbaar ben omdat dit me de kans geeft om dit weekend aan mijn scriptievoorstel te werken. Een voorstel dat ik ga inleveren bij mijn mentor, een vrouw die ik heel erg waardeer.

Dankbaar ben ik ook voor alle dromen die ik droom. Mijn plannen voor volgend jaar beginnen steeds meer vorm te krijgen en ik vind het leuk om na te denken over alle dingen die ik zou kunnen doen. Al die mogelijkheden die voor me liggen, en ik mag kiezen - de keuze is aan mij. Een cursus Frans en rondreizen door Frankrijk, een huis in Amsterdam, goed voedsel en nieuwe boeken...alles ligt open. En natuurlijk is dat beangstigend en wil ik soms liever gewoon mijn kop in het zand steken. Maar dat is vrijheid, dat is iets om te koesteren en te respecteren, om gebruik van te maken.

Tijdens al mijn werkzaamheden vandaag luisterde ik muziek, 's avonds trok ik mijn hardloopschoenen aan en rende ik een rondje. Na het douchen schoot ik in mijn pyjama, om half 8 keek ik Oprah met mijn moeder en broertje naast me op de bank. Straks, om half 11, kijk ik weer. Het is de laatste show en ik kijk er echt naar uit. Voor dit soort avonden, waar alles mag en kan en ik goed in mijn vel zit, ben ik dankbaar. Geen verdriet, geen twijfel, gewoon een fijne, rustige, doodnormale dag.

Verwenlijst #3

2011-11-24T13:56:00.000+01:00

Begin november nam ik mezelf voor om mezelf flink in de watten te leggen. Vandaag alweer deel 3 van mijn verwenlijst (zie ook deel 1, en deel 2). Dit maakte mij afgelopen week gelukkig...

Een week geleden ging ik naar de Pizzabakkers met Laura en Annemerel. Even bijkletsen onder het genot van een lekkere pizza en er even een avondje tussen uit. Heel fijn! Dit wil ik vaker doen: lekker uit eten gaan met vriendinnen. Eigenlijk doe ik dat veel te weinig.
Diezelfde dag ging ik ook even naar de Bijenkorf Kitchen om bij te komen van mijn college met een glas verse ananas-sinaasappelsap. Gewoon ik en wat vers sap, zittend aan mijn eigen tafeltje met om me heen allemaal mensen die gezellig aan het eten en drinken zijn. Dat voelt pas luxe. Misschien wel de makkelijkste manier om mij blij te krijgen.
Op zondagavond kroop ik met mijn laptop en Moleskine in bed. De dag erna moest ik werken en ik besloot dat ik het weekend nog even goed af wilde sluiten. Dus ik luisterde wat muziek, krabbelde een beetje in mijn schrift en kwam helemaal tot rust.
En zo zijn er meer van dat soort dingen die ik deed. Ik boekte bijvoorbeeld een vliegticket naar Londen, kocht kruidnootjes en at deze met een glas thee bij de hand. Ik las Freedom van Jonathan Franzen uit (mooi, mooi, mooi!) en keek in bed een aflevering van Private Practice. Op zondag zwom ik 's ochtends en studeerde ik weer de hele dag niet.

Stoned with joy.

2011-11-23T15:00:00.000+01:00

"All alone in the night I had my own thoughts and held the car to the white line in the holy road. What was I doing? Where was I going? I'd soon find out. I got dogtired beyond Macon and woke up Neal to resume. We got out of the car for air and suddenly both of us were stoned with joy to realize that in the darkness all around us was fragrant green grass and the smell of fresh manure and warm waters. "We're in the South! We've left the Winter!" Faint daybreak illuminated green shoots by the side of the road. I took a deep breath; a locomotive howled across the darkness, Mobile bound. So were we. I took off my shirt and exulted." - On the Road, Jack Kerouac

Over motivatie en meditatie.

2011-11-22T17:33:00.000+01:00

In de zomer zal ik een nieuwe fase in gaan. Dan ben ik geen student meer, maar wat ik wel ben weet ik nog niet. In feite staat alles open; fijn en spannend tegelijkertijd. Het voelt alsof ik op een kruispunt sta. Ben ik er aan toe om mezelf werknemer te noemen? En zo ja, waar wil ik mijn geld dan mee verdienen? Bij welk bedrijf en in welke functie? Wil ik fulltime werken? Wat maakt me gelukkig? Goed om over na te denken. Ik wil namelijk echt voorkomen dat ik een keuze maak puur gebaseerd op zekerheid, uit angst dat ik anders bijvoorbeeld geen hypotheek krijg.

Het artikel What is your real motivation, is een goed startpunt denk ik. De lijst met vragen deed iets met me. Wie ben ik? Hoe denk ik over mezelf? Wat zijn mijn sterke en zwakke punten? Wie wil ik zijn? Waarom ben ik belangrijk? Wat is mijn missie? Wat mis ik in mijn leven? Een hechte vriendschap? Wat is mijn motivatie om mijn gewoontes te verbeteren? Verwacht ik dat goede resultaten me liefde brengen? Ben ik bang voor veranderingen of om risico's te nemen? Ben ik bang om te falen, of juist bang voor de verantwoordelijkheid die met succes komt? Ken je intenties.

Martha Beck beschrijft vier stappen die je kunt nemen om je leven de goede richting op te sturen. Hoewel ik het gevoel heb dat mijn leven al de goede richting op gaat, staan er wel wat keuzes voor de deur nadat ik mijn master heb afgerond en daarom zou ik graag beter voor ogen willen hebben waar ik naartoe wil gaan. Vier stappen dus. Get still. Know the truth. Feel your soul's desire. Trust. Met andere woorden: zorg voor stilte zodat je kunt horen wat je intuïtie je toeroept. Erken wat is en wat je gelooft waar te zijn. Luister naar je hart. Heb vertrouwen, het komt goed.

Ik wil wat dieper in gaan op de eerste stap, get still. Martha Beck beschrijft meditatie als een manier om innerlijke stilte te bereiken. Volgens dit artikel is uit studies gebleken dat meditatie zorgt voor een boost in je stemming en voor meer activiteit in het hersengebied verantwoordelijk voor positieve emoties en karaktereigenschappen zoals optimisme en veerkracht. Kijk, dat klinkt goed. Ook de manier waarop Beck meditatie bespreekt, spreekt me aan. Zit rechtop, adem diep in en uit, en herhaal dit proces, heel simpel. "Watch your body breathe seven or eight times, allowing yourself to observe any emotion or thought that comes to mind, without trying to stop it".

Inmiddels heb ik dit nu een paar keer geprobeerd, steeds voor het slapengaan. Gewoon even stil zitten en een paar keer goed ademhalen. Hoewel de langetermijneffecten natuurlijk pas later komen, weet ik nu al dat dit iets is waar ik mee door ga. Het voelt gewoon echt verslavend lekker en ik heb het gevoel dat het goed is voor me. Verder wil ik de komende maanden gewoon goed voor mezelf zorgen, beter weten wie ik ben en waar ik gelukkig van word, en hopelijk durf ik dan over een paar maanden een keuze maken die goed voelt. Ben heel benieuwd wat die keuze zal zijn...

Studeren & Afleiding

2011-11-21T21:05:00.000+01:00

Morgen heb ik een studiedag ingepland. Op zo'n studiedag sta ik vroeg op en studeer ik de hele dag. Als mijn wekker morgen afgaat, ga ik in bed alvast wat artikelen lezen. Pas wanneer mijn maag begint te rommelen loop ik naar beneden en ga ik uitgebreid ontbijten. Daarna maak ik eerst twee opdrachten af en als ik daar mee klaar ben dan ga ik lezen in een van mijn studieboeken. Ik vind het een heel fijn vooruitzicht om een hele dag te studeren. Een hele dag nieuwe dingen leren, taken van mijn studieschema afstrepen en het gevoel dat ik met elk woord dat ik lees weer beter voorbereid ben op de tentamens die volgende maand zijn. Bij wijze van experiment ga ik in ieder geval tot de lunch mijn laptop uithouden omdat ik weet dat dit een van mijn valkuilen is: als ik achter mijn laptop zit, dan kom ik er moeilijk achter vandaan. Een hele dag studeren dus zonder afleiding. Om me daar alvast op voor te bereiden, doe ik nu een avondje niets. Via mijn laptop luister ik muziek, mijn Moleskine heb ik bij de hand en mijn vingers zitten onder de balpen-vlekken. Ik drink verse sinaasappelsap en denk met een glimlach aan de fijne dag die ik morgen zal hebben.

The highway and a peregrine

2011-11-21T15:00:00.000+01:00

"You said, 'I am the highway and a peregrine and all the sails that ever went to sea.' You were right. That's what you feel, you feel the road inside of you. No, more than that, in a way that I'm not certain I can explain, you are the road. In the crack where illusion meets reality, that's where you are, out there on the road, and the road is you. You're old knapsacks and a truck named Harry and jet airplanes to Asia." - The Bridges of Madison County, Robert James Waller

Recept: Zucchini Fritters

2011-11-20T17:41:00.000+01:00

Dit is mijn favoriete lunch op dit moment: Zucchini Fritters. Zucchini Fritters zijn gefrituurde courgette-pannenkoekjes. Heel smakelijk en ook nog eens simpel om te maken.

Bereiding
Snijd de uiteinden van de courgette af en rasp de courgettes in mooie reepjes. Ik gebruik hiervoor mijn food-processor, maar het werkt net zo goed met een rasper. Doe de reepjes in een schaal, voeg een theelepel zout toe en zet het mengsel weg voor 10 minuten. Knijp vervolgens al het overtollige sap uit de courgettes. Doe dit met je handen of gebruik een schone theedoek. Doe de courgettes weer in een schaal en voeg nog een snufje zout toe, samen met de bosui, het ei, wat zwarte peper en de bloem en het bakpoeder. Meng het goed door elkaar. Dit is je beslag.

Verhit vervolgens twee eetlepels olie in een koekenpan en laat schepjes van het courgette mengsel in de pan vallen. Maak de schepjes niet te groot en druk ze een beetje aan met een spatel zodat ze platter worden. Kook de fritters in 3 tot 4 minuten goudbruin. Draai ze om en bak de andere kant ook zo'n 3 minuten. Laat de fritters uitlekken op een bord waar je een keukenpapiertje op hebt neergelegd. Herhaal dit proces tot je al het beslag hebt gebruikt. De fritters kun je ondertussen warm houden in de oven. Zo worden ze ook extra knapperig.

Zucchini Fritters zijn heel makkelijk om te maken, en smaken ook nog eens heerlijk. Eet het met een stukje brood, en vergeet vooral de topping niet. Die is ook heel makkelijk te maken: neem een beetje volle yoghurt en voeg daar wat citroensap en zout aan toe. Het zachte van de yoghurt past perfect bij de smaak van de courgettes. Lekker als lunch, maar ook prima als avondeten.

Smakelijk eten!

Ingrediënten (voor 2 personen)
- 2 courgettes
- 2 bosuitjes, in ringetjes
- 1 ei
- peper en zout
- 1/2 kop bloem
- 1/2 theelepel bakpoeder
- olijfolie
- 1 kop volle yoghurt
- 1 tot 2 theelepels citroensap

Bron
Smitten Kitchen

On the road.

2011-11-20T10:29:00.000+01:00

"Across the top of Montana he drove, into North Dakota and the spare, flat country he found as fascinating as the mountains or the sea." - The Bridges of Madison County, Robert James Waller.

Week 46

2011-11-19T15:34:00.000+01:00

Maandag ging ik naar mijn werk, maar dinsdag had ik een studiedag ingepland. Mijn wekker ging al vroeg, om zeven uur, en nog geen uur later had ik me boven mijn boeken gebogen. Vroeg beginnen en een hele dag doorwerken vind ik veel prettiger dan zo nu en dan een uurtje studeren. Wanneer ik een hele dag kan studeren, kan ik me veel beter concentreren en krijg ik dus meer gedaan.

Op woensdag had ik een presentatie, en ook op donderdag had ik les. Na het college probeerde ik nog wat te studeren, maar dat ging niet zo goed. Aan het einde van de middag liep ik naar de Bijenkorf waar ik alvast een agenda kocht voor 2012. Daarna nam ik nog even plaats in het restaurant en ik trakteerde mezelf op een ananas-sinaasappelsap. 's Avonds at ik met Laura en Annemerel bij de Pizzabakkers. Heel lekker gegeten, hier kom ik zeker vaker terug.

Vrijdag begon ik de dag met een gesprek met mijn mentor. We spraken over mijn scriptie en stelden een globaal onderwerp vast. De komende twee weken ga ik me goed inlezen en dan stuur ik mijn scriptievoorstel op. Zij beoordeelt dit dan weer, en vervolgens stuur ik het door naar de mastercoördinator. In januari hoop ik dan de eerste woorden van mijn scriptie te schrijven.

Vandaag, zaterdag, ging ik 's ochtends naar de markt om wat fruit te halen. De vijgen hebben inmiddels plaatsgemaakt voor kaki-vruchten en granaatappels. Ook nam ik sinaasappels en avocado's mee. Toen ik terugliep naar de auto snoof ik de geur op van de andere kramen.

's Middags maakte ik een lekker broodje voor mezelf klaar, en daarna moest ik er toch weer aan geloven: m'n studie. Heb inmiddels maar 1/20 deel gelezen van wat ik vandaag wilde lezen, dus ik mag nog even doorlezen. Geen probleem, want morgen heb ik weer een huiswerk-vrije-zondag.

Op reis met Wimdu.

2011-11-19T10:00:00.000+01:00

Met mijn hoofd zit ik bij de wereldreis die ik wil maken, maar in de praktijk studeer ik nu alweer een paar maanden non-stop. Leuk hoor, studeren, maar inmiddels begint het toch wel weer te kriebelen om te reizen. Gewoon weer even er tussen uit gaan, daar kan ik altijd heel erg van genieten. Via Wimdu krijg ik gelukkig de kans om eind januari een weekendje naar Londen te gaan!

Via de site van Wimdu kunnen particulieren de woningruimtes aanbieden die ze zelf niet gebruiken, en deze kun jij dan weer huren als reiziger. Van een gezellig vakantieappartement, tot een grote vakantiewoning, er is voor ieder wat wils. Een hele andere manier van reizen dus, maar niet minder comfortabel dan een verblijf in een hotel en absoluut vele malen goedkoper.

Dat was namelijk het eerste wat me opviel bij het zoeken van een leuke accommodatie in Londen. Normaal gesproken verblijf ik uit kostenoverweging in hostels, maar een kamer boeken via Wimdu is helemaal niet duur. Sterker nog, een mooie kamer kost evenveel als een stapelbed in een hostel.

Het boeken was eenvoudig en nog geen uur (!) later werd mijn boeking al bevestigd door mijn gastvrouw. Zij is de verhuurder van het appartement en ze stuurde me meteen een mail met meer informatie. Fijn, dit persoonlijke contact. Het voelt echt als een nieuw avontuur.

Eind januari vlieg ik dus samen met mijn broer naar Londen en ik heb er ontzettend veel zin in. Hoewel ik normaal gesproken in hostels verblijf, klinkt het huren van een appartement via Wimdu als een perfect alternatief. Fijn om even een plekje te hebben voor onszelf.

Ben je ook op zoek naar een betaalbare overnachting, maar wil je toch net wat meer privacy en ruimte dan in een hostel? Kijk dan ook eens op de site van Wimdu.

Food: wat eten jullie het liefst?

2011-11-18T17:51:00.000+01:00

Dolme is een van mijn favoriete gerechten. Het is een combinatie van rijst, gehakt en verse kruiden, gewikkeld in druivenbladeren. Het is echt goddelijk, en ik lik hier letterlijk mijn bordje van af. Wat me op het volgende brengt: ik wil meer koken. Niet alleen vind ik het echt heel leuk om te doen, maar ik kan ook ontzettend genieten van lekker eten. Op dit moment ben ik een lijstje aan het samenstellen van alle dingen die ik goed wil leren koken. Daar kan ik wat hulp bij gebruiken: zijn er nog dingen die op dat lijstje moeten komen te staan? Met andere woorden: Wat zijn jullie favoriete gerechten?

Waar ik me op verheug.

2011-11-16T21:08:00.000+01:00

(Foto gemaakt in Praag)

We naderen het einde van het jaar en ik kijk uit naar alle dingen die nog in het verschiet liggen. Vrienden zien en spreken, kerst met mijn moeder en broertje, de boeken die ik nog wil lezen (The Curious Incident of the Dog in the Night-time, The Finkler Question en The Bluest Eye). De eerste helft van mijn vakken afronden, nog wat extra geld bijeensprokkelen met extra werken, heel veel oliebollen met poedersuiker eten, een strandwandeling in guur winterweer. Mijn dagen afsluiten in een bad gevuld met warm water en badschuim, in bed kruipen met thee en een film. Het zijn allemaal hele normale, alledaagse dingen, maar ik word al blij als ik eraan denk.

Verwenlijst #2

2011-11-15T12:02:00.000+01:00

Begin november nam ik mezelf voor om mezelf flink in de watten te leggen. Vandaag deel 2 van mijn verwenlijst (zie ook deel 1). Dit zijn de dingen waarvan ik afgelopen week heel gelukkig werd...

Vorige week pakte ik het sporten weer op, nadat ik 1.5 week niet gesport had doordat ik wat hechtingen in mijn rug had na het verwijderen van een moedervlek (die gelukkig helemaal in orde is). Misschien klinkt het gek om "sporten" in mijn verwenlijst op te nemen, maar ik had het echt weer gemist. Ik zit meteen lekkerder in mijn vel.
Zaterdag heb ik de hele dag aan mijn studie gezeten, en ik heb er alles aan heb gedaan om er een aangename studiedag van te maken. Dat betekent muziek aan en uitgebreid lunchen. Ik maakte een broodje met zelfgemaakte tonijnsalade, komkommerschijfjes en kappertjes, opgegeten onder het genot van een nieuwe aflevering van Grey's Anatomy.
Oh, en laten we die huiswerk-vrije-zondag niet vergeten. Dit is nu al de derde week achter elkaar dat ik dit doe, en het bevalt me prima. Gewoon even één dag in de week waarin ik helemaal niets hoef te doen, behalve series kijken, lezen, eten en meer van dat soort dingen. Het valt me echt alles mee hoe makkelijk zo'n dag in te voeren is.
"Vergat" ik eerst in drukke tijden om af te spreken met vriendinnen, nu zijn het juist de dingen waar ik het meest naar uit kijk. Thee drinken met Ashley was super gezellig, en deze week ga ik uit eten met Linda, Laura en Annemerel. Daar kijk ik dus nu al naar uit. De laatste keer dat we met z'n allen afspraken is alweer bijna 1.5 jaar geleden!

Wanneer de zon opkomt.

2011-11-14T20:07:00.000+01:00

Weer een foto van de lucht, want ik vind het zo mooi. Deze foto is zondagochtend genomen, wat iets zegt over het tijdstip dat ik opstond. Ik vind het fijn om vroeg op te staan. De hele wereld is stil terwijl ik mijn eerste kop thee van de dag in mijn koude vingers klem en de zon zie opkomen. Het is het idee dat er nog een hele dag voor me ligt, dat ik alles kan doen wat ik wil doen. En er is zoveel dat ik wil doen de laatste tijd. En ik wil het allemaal echt, bezig zijn voelt niet meer aan als een verplichting. Nu alleen nog iets doen aan die warboel in mijn hoofd. Alles tegelijkertijd willen doen (werken, studeren, reizen), leidt soms tot wat kortsluiting :)

Scripties, huiswerk & thee.

2011-11-12T20:19:00.000+01:00

Op donderdag had ik 's ochtends vroeg les en daarna had ik een gesprek met mijn nieuwe mastercoördinator. We spraken over de scriptie die ik volgend semester zal schrijven en ik legde hem een van mijn ideeën voor. Hij vond het gelukkig een interessant onderwerp. Soms is het gewoon fijn om een klankbord te hebben, daarom ben ik ook blij dat ik komende week ook nog een gesprek heb met mijn mentor (die hopelijk ook mijn scriptiebegeleider zal worden).

Daarna had ik afgesproken met Ashley. We haalden ijs bij Frozz en dronken heel wat kopjes thee en cappuccino bij het Crea Café. Hoewel we elkaar al meer dan een jaar kennen, zien we elkaar eigenlijk vooral de laatste tijd heel regelmatig. En daar ben ik blij mee! Het is altijd gezellig en ik vind het heerlijk om met haar te kletsen over van alles en nog wat. Ashley is gewoon leuk. ♥

Vrijdag ging ik een dag extra werken. Hoewel ik normaal gesproken les heb op vrijdag, viel die les deze week uit omdat mijn docent naar een congres toe moest. Dat kwam me eigenlijk wel goed uit, want op mijn werk was het feest. De helft van de dag heb ik echt gewerkt, verder was er een presentatie waarbij dieper werd in gegaan op hoe het bedrijf ervoor staat en de strategie van de komende tijd. Tussendoor en na afloop hebben we lekker geluncht, geborreld en gegeten.

Ik ben heel blij dat ik gegaan ben, het was gezellig. De komende tijd zal ik trouwens proberen om wat vaker een dagje extra te werken, mits mijn studie dat toelaat natuurlijk. Vooralsnog kom ik er namelijk niet in de problemen door wat betreft huiswerk en financieel komt het erg goed uit. Reizen is immers niet gratis, en ik overweeg om begin volgend jaar een cursus Frans te gaan volgen.

Vandaag, zaterdag, heb ik de hele dag gestudeerd. Afgelopen week heb ik doordeweeks eigenlijk amper aan mijn huiswerk gezeten, dus het moest maar eens. Ik stond vroeg op en heb eigenlijk de hele tijd aan een stuk door gewerkt. Zwaar, maar het geeft ook erg veel voldoening. Ik heb mijn huiswerk voor een van mijn drie vakken grondig voorbereid en zal vanavond alvast wat voorbereidend werk doen voor een presentatie die ik later deze week heb. Het is druk, leuk druk!

Fijn weekend :)

Reizen, Werken & Studeren.

2011-11-08T18:03:00.001+01:00

Sinds ik ben overgestapt naar een eenjarige master, is mijn hoofd een verzameling aan ideeën. Het is een massa, een brei, en elke dag leg ik een nieuwe verbinding aan tussen al die dromen. Het is alsof ik mezelf weer toe sta om te dromen. Alsof ik een deur heb opengezet die ik eerder, uit zelfbescherming, had gesloten. Elke dag denk ik aan het leven na mijn studie, aan alles wat mogelijk is. Ik denk na over reizen en werken, over wonen in Amsterdam.

Eerst dacht ik alleen maar dat ik na mijn afstuderen zou gaan reizen. Ik zou naar de Verenigde Staten gaan, naar Canada, naar Nieuw Zeeland, Australië en Azië. Wat daarna kwam, dat zou ik dan wel weer zien. Maar inmiddels sta ik mezelf toe om verder te dromen en ik realiseer me dat ik na mijn reis graag een eigen huis wil in Amsterdam. Daar ben ik opgegroeid en ik mis het. Ik mis de stad, de mensen, de culturele diversiteit. Reizen dus, en daarna wonen in Amsterdam.

Met die droom komen ook praktische overwegingen. Om een koophuis mogelijk te maken, overweeg ik nu om mijn reis op te breken in stukken. Dan hoef ik namelijk niet weg te gaan bij mijn huidige baas, waardoor ik waarschijnlijk binnen twee jaar een vast contract krijg, wat weer helpt bij het krijgen van een hypotheek. In plaats van een maandenlange wereldreis wil ik daarom nu graag in de zomer een paar weken naar Groenland, in de herfst naar Canada en in de winter naar IJsland.

En zo ontwikkelt mijn plan zich elke dag weer een stukje verder. Dromen rijg ik aan elkaar, kneed ik net zolang tot het echt mijn dromen worden. Dit is niet zomaar een plan, dit is mijn plan. Het voelt goed: kamperen in Groenland, de Indian Summer meemaken in Canada en het Noorderlicht zien in IJsland. Nu ik weet waarvoor ik werk, groeit mijn motivatie om te studeren en mijn best te doen op mijn werk. En het idee dat ik naar een eigen huis in Amsterdam toe werk? Ik gloei.

Nu eerst nog even flink studeren. Het is ontzettend druk, maar ik vind het leuk. De stof is interessant, en ik ben bezig met het zoeken naar een geschikt scriptieonderwerp. Ondertussen blijf ik nadenken over wat ik hierna wil doen en ik ben benieuwd waar ik uiteindelijk terecht kom...

Pompoenrisotto & Groenland.

2011-11-07T20:50:00.000+01:00

Muziek begint een grotere rol te spelen in mijn leven. Tijdens mijn ontbijt staat de radio aan, op mijn werk luister ik naar de muziek op mijn iPod, mijn huiswerk maak ik niet langer in stilte, ik val ermee in slaap. Welke muziek ik luister wisselt, maar afgelopen zondag luisterde ik de hele dag naar Lissie. Eerder dit jaar leerde ik haar kennen met het nummer Everywhere I go, maar inmiddels luister ik ook naar Record Collector, When I'm alone, In sleep, Bully, Little Lovin', Stranger, Loosen the Knot, Cuckoo, Worried About, Look Away, Oh Mississippi, Needle Starts to Fall en This Much I Know.

Dit jaar bracht me niet alleen een nieuwe honger naar muziek, het bracht me ook een nieuwe liefde voor goed voedsel en het verlangen om het zelf te kunnen bereiden. Het internet struin ik af naar simpele recepten die mijn maag doen knorren, zoals deze citroenpasta en deze pompoenrisotto. Afgelopen vrijdag at ik deze plaattaart met vriendinnen, en morgen ga ik het maken voor mijn moeder en broer die ook meteen enthousiast waren toen ik het beschreef. En eigenlijk vind ik het ook wel weer tijd worden voor een zelfgemaakte cheesecake. Misschien iets voor dit weekend.

Tot slot iets over reizen. Volgend jaar ga ik een grote reis maken, en elke dag ontwikkelt het plan zich iets meer, gevoed door prachtige verhalen en plaatjes op het internet. Kijk bijvoorbeeld eens naar deze prachtige foto's van plaatsen die je echt gezien moet hebben. Het onderste plaatje stimuleerde me om informatie over Groenland op te zoeken, wat me naar deze site bracht. Dichter bij huis, maar niet minder inspirerend vond ik deze post. Het zijn voorbeelden van plaatjes die zich in mijn hoofd nestelen. Ik verzamel dromen, en uiteindelijk rijg ik ze aan elkaar tot een plan, mijn plan.

Boek: Eat Pray Love, Elizabeth Gilbert.

2011-11-06T19:26:00.000+01:00

We kennen het verhaal inmiddels allemaal. Na een emotionele scheiding en een depressie besluit Elizabeth Gilbert alles achter zich te laten. Ze vertrekt naar Italië om prachtige Italiaanse klanken over haar tong te voelen rollen en te genieten van al het heerlijke eten. Ze bezoekt India om daar de kunst van meditatie te beoefenen. Ze sluit haar reis af in Indonesië waar ze in de leer gaat bij een medicijnman, en onverwacht ook liefde vindt. Deze zomer herlas ik het verhaal en hoewel ik voorheen vooral het Italië-deel fijn vond om te lezen, merkte ik dat ik inmiddels net zoveel waardering heb voor de andere delen. Lees het boek, herlees het als je het al gelezen hebt. Hebben jullie haar andere boek, Committed, al gelezen? Wat vinden jullie ervan: is het een aanrader?

So Sofie and I have come to Pizzeria da Michele, and these pies we have just ordered - one for each of us - are making us lose our minds. I love my pizza so much, in fact, that I have come to believe in my delirium that my pizza might actually love me, in return. I am having a relationship with my pizza, almost an affair. Meanwhile, Sofie is practically in tears over hers, she's having a metaphysical crisis about it, she's begging me, "Why do they even bother trying to make pizza in Stockholm? Why do we even bother eating food at all in Stockholm?"

It was in a bathtub back in New York, reading Italian words aloud from a dictionary, that I first started mending my soul. My life had gone to bits and I was so unrecognizable to myself that I probably couldn't have picked me out of a police lineup. But I felt a glimmer of happiness when I started studying Italian, and when you sense a faint potentiality for happiness after such dark times you must grab onto the ankles of that happiness and not let go until it drags you face-first out of the dirt - this is noy selfishness, but obligation. You were given a life; it is your duty (and also your entitlement as a human being) to find something beautiful within life, no matter how slight.

Verwenlijst #1

2011-11-06T09:29:00.000+01:00

Begin november nam ik mezelf voor om mezelf flink in de watten te leggen. Vandaag deel 1 van mijn verwenlijst. Dit zijn de dingen die ik mezelf vorige week cadeau heb gegeven...

Wanneer ik mijn haar alleen nog maar in een knotje draag, dan weet ik dat het te lang is. Eigenlijk was dat moment al een maand geleden bereikt, maar omdat het druk was stelde ik een bezoek aan de kapper uit. Woensdag ging ik eindelijk langs, en na een half uurtje liep ik de deur weer uit met nieuw haar. Ik zat meteen lekkerder in mijn vel.
De laatste keer dat ik parfum kocht, kan ik me niet eens meer herinneren, zo lang is dat geleden. Het is gewoon een van de dingen waar ik snel op bezuinig. Maar deze week kocht ik Golden Delicious van DKNY. Toch wel fijn om op te kunnen spuiten.
Op een doordeweekse avond ging ik alleen naar de bioscoop. Ik had de trailer van I don't know how she does it gezien, en dat smaakte naar meer. Ik kocht bij de Albert Heijn een vers sapje, en zonk weg in een van de grote stoelen in de bioscoop. Na de film liep ik op mijn gemak naar de bushalte, onder de kerstverlichting door die overal hangt, perfect.
Vrijdagavond ging ik koken met vriendinnen. Samen zaten we aan de keukentafel terwijl we elkaar weer bij praatten en de ingrediënten voor dit gerecht sneden. Ondertussen aten we stukken warm stokbrood met aioli. Het was heerlijk en super gezellig. We kennen elkaar al vanaf de middelbare school en ik ben heel blij dat we elkaar nog regelmatig zien.
Overdag was ik druk aan het studeren, maar zaterdagavond kroop ik in bed met een aflevering van Vampire Diaries. Half onder de dekens met mijn laptop op schoot, een serie om te kijken en wat ijs bij de hand: dat vind ik zo'n heerlijke manier van ontspannen. Iets wat ik wel vaker doe, maar dat maakt het niet minder verwenlijst-waardig.
Vorige week heb ik de huiswerk-vrije-zondag ingesteld. Tot de lunch ben ik wel nog druk bezig met het zoeken van een geschikt scriptieonderwerp (wat ik eigenlijk juist ook wel leuk vind, zeker met wat muziek erbij), maar na de lunch raak ik mijn huiswerk niet meer aan. Heerlijk ontspannen en niets doen, ik kijk daar nu al naar uit!

Film: I don't know how she does it.

2011-11-05T08:27:00.000+01:00

Kate (Sarah Jessica Parker) probeert haar werkende leven te combineren met het moederschap, en dit is hard werken. Lukt het haar om een belangrijke opdracht binnen te halen en tegelijkertijd een goede moeder en echtgenoot te zijn? Deze film zag ik afgelopen donderdag in de bioscoop en dat was fijn. Echt een heerlijke feelgood movie, perfect voor als je zelf een drukke week hebt.

Kapper & Bioscoop.

2011-11-03T07:50:00.002+01:00

Gisteren begon ik mijn dag bij de kapper. Vandaag eindig ik mijn dag bij de bioscoop. Morgen sluit ik de dag af bij vriendinnen. Het helpt om elke dag iets te hebben om me op te verheugen, merk ik. Nu is dit namelijk waar ik 's ochtends het eerste aan denk, in plaats van dat ik aan mijn huiswerk denk. Dat neemt natuurlijk niet weg dat het super druk gaat worden dit blok, maar ik vind het op dit moment vooral een uitdaging om mezelf zo lang mogelijk rustig te houden. Fijne dag allemaal :)

Mijn laatste voornemen voor 2011.

2011-11-01T17:50:00.000+01:00

Dit weekend mocht ik van mezelf helemaal niets doen. Geen huiswerk, geen studiegerichte mailtjes sturen, helemaal niets. Zaterdag was gewoon een fijne rustige dag, maar zondag was echt heerlijk. Heb die dag lekker ontbeten en geluncht, gedoucht, nieuwe kleren aangetrokken, series gekeken in bed en wat gelezen in Freedom van Jonathan Franzen. Aan het einde van de dag voelde ik me helemaal ontspannen en ter plekke besloot ik dat zondag voortaan mijn huiswerk-vrije-dag wordt.

Gisteren was ook een fijne dag, ondanks dat werkdagen meestal niet mijn beste dagen zijn. Voor het eerst in twee weken ging ik weer werken en ik bedacht me hoe fijn het eigenlijk is om een vaste inkomstenbron te hebben. Opeens voelde ik me gewoon heel dankbaar, dit werk maakt het mogelijk om over een jaar op wereldreis te gaan. Dus ik ging naar mijn werk en behield mijn glimlach de hele dag. Tijdens mijn werk luisterde ik wat muziek, in de trein las ik mijn boek. Het zat goed.

En dat brengt me op het volgende punt: ik wil meer van dit soort dagen. Over twee maanden zit dit jaar er alweer op en ondanks dat dit mijn moeilijkste jaar is geweest, wil ik dat dit mijn beste jaar wordt. Om dat te bereiken hoef ik slechts de les uit te voeren die dit jaar me geleerd heeft: dat ik liever voor mezelf mag zijn. Ik heb mijn geluk altijd laten afhangen van externe factoren, maar uiteindelijk komt echt geluk van binnenuit, het komt voort uit het geloof dat je geluk waard bent.

Dus ik kraste al mijn doelen door, en hield er één over: mezelf ontzettend verwennen. Eigenlijk is dat niet echt een doel, het is een cadeau aan mezelf. Ik wil lief zijn voor mij, of dat nou betekent dat ik lekker ga koken, of muziek luister, of ga winkelen, of boeken lees. In feite heb ik mezelf dus een vrijbrief gegeven om mezelf de komende tijd compleet in de watten te leggen. Dus morgen ga ik naar de kapper, donderdag naar de bioscoop en vrijdag ga ik koken en eten met vriendinnen.

Dit is mijn laatste, ultieme wens voor dit jaar: mezelf onwijs verwennen. Ik geloof niet dat ik ooit zo'n leuk doel heb gehad, of dat ik ooit zoiets liefs heb gedaan voor mezelf. Ik heb er zin in.

Things that make me happy #1

2011-10-30T17:00:00.000+01:00

1. Ochtendwandelingen

2. Ontbijten met een croissant, stokbrood en verse jus

3. Met een nieuw boek in bed kruipen

Zen Habits, Smitten Kitchen & Oh Joy.

2011-10-29T16:51:00.000+02:00

Dit jaar voelt anders dan andere jaren. Dit jaar doe ik namelijk steeds vaker wat goed voelt. Het gaat natuurlijk met vallen en opstaan, maar ik merk wel al dat ik stukken beter in mijn vel zit. Het voelt goed om wat simpeler te leven, meer gericht op gevoel en minder op snelheid en resultaat. Daarom wat artikelen en linkjes op het web die daarbij aansluiten.

Om te beginnen wat artikelen van Leo Babauta, die zijn site als volgt omschrijft: "Zen Habits is about finding simplicity in the daily chaos of our lives. It's about clearing the clutter so we can focus on what's important, create something amazing, find happiness." Precies wat ik nodig heb.

Veel van zijn artikelen spreken me ontzettend aan, de dingen die hij schrijft voelen gewoon juist. Lees bijvoorbeeld zijn artikel The Best Goal is No Goal, waar hij zegt: "It's absolutely liberating, and contrary to what you might have been taught, it absolutely doesn't mean you stop achieving things. It means you stop letting yourself be limited by goals." Volg geen doelen, maar je passies.

Ook zijn artikel Toss Productivity Out, maakt iets bij me los. In dit artikel legt hij uit waarom we het concept productiviteit zouden moeten loslaten. "It's meant to squeeze the most productivity out of every day, instead of making your days better". Dit slaat op mij, dit is iets wat ik echt in de gaten wil houden. Fijn om te lezen is trouwens ook Can't Find a Dream Job? Create Your Own.

Nu ik mijn tentamens achter de rug heb, is er ook weer tijd om nieuwe recepten te ontdekken. Mijn zoektocht begon ik zoals altijd op Smitten Kitchen, een van mijn favoriete kookblogs. Daar vond ik het perfecte recept voor blueberry pancakes en tegen deze breakfast pizza zeg ik ook geen nee. Verder had ik dit recept graag iets eerder ontdekt, het water loopt me nu al in de mond!

Sinds kort ben ik ook geobsedeerd door de rubriek "Oh Joy eats lunch with...". Dit is een heerlijke rubriek waarin aan bloggers, fotografen, e.d. wordt gevraagd wat hun favoriete lunch is, altijd begeleid met fijne foto's. Bekijk bijvoorbeeld de lunch van Tara, Tara, Gabrielle en Stephanie eens.

Tijdens het koken luister ik graag muziek. Muziek aan, verse ingrediënten voor je uitgestald, omringd door heerlijke geuren, en de belofte van een fijne maaltijd: heerlijk! Op dit moment luister ik veel naar The National, The Temper Trap en The xx, maar ook dit nummer blijft erg mooi. Mijn hart achterna gaan, muziek luisteren en goed voedsel dus, dat is wat er nu even toe doet.

Sterren & Zonsondergang.

2011-10-28T20:50:00.001+02:00

Zonsondergang vanaf het dakterras ** Verse sinaasappelsap & Wortelsap ** Uitgeput thuiskomen na je laatste tentamen en honderden vogels op het water zien dobberen ** Aan het einde van een lange week een nieuwe aflevering van je favoriete serie die op je wacht ** Avondwandelingen en je ogen niet van de sterren kunnen afhouden ** Bedenken dat je het hele weekend niet aan je huiswerk hoeft ** En mag uitslapen, zolang je wilt ** De eerste pagina's van je nieuwe Moleskine openslaan ** Muziek luisteren - Band of Horses, The National en The Temper Trap ** Dat niets hoeft en alles mag **

Shoppen, Koken & Muziek.

2011-10-27T16:14:00.000+02:00

Morgen heb ik mijn laatste tentamen en daarna is het weekend! Echt heerlijk want er staan alleen maar leuke dingen op het programma. Lekker shoppen (kom maar op met die warme kleren!), koken, muziek luisteren, uitslapen en series kijken. Wat zijn jullie plannen voor dit weekend?

Tijd voor goed nieuws.

2011-10-25T22:24:00.000+02:00

Toen de wekker gisteren ging, kon ik amper uit bed komen. Weer een dag alleen maar leren, zoals de afgelopen paar weken continu het geval is. Hoe overleef ik dit nog twee jaar, vroeg ik mezelf af. Met moeite sleepte ik mezelf uit bed en bloedchagrijnig stampte ik door het huis. Niets was meer goed genoeg. Ik snauwde mijn moeder af voor iets wat ik me nu niet eens meer kan herinneren.

Na mijn ontbijt nam ik plaats aan mijn bureau. Ondanks dat ik eigenlijk zou moeten beginnen met studeren voor mijn tentamen, zat ik als verlamd. Niet alleen was ik slechtgehumeurd bij het vooruitzicht op mijn dag, ook voelde ik me nog eens verschrikkelijk omdat ik me zo had laten gaan tegenover mijn moeder. Moet je nou eens kijken wie je wordt door die master, zei ik tegen mezelf.

En daar, op dat moment, op een doodnormale maandagochtend, stelde ik mezelf de vraag wat ik probeerde te bewijzen met het doen van die tweejarige onderzoeksmaster. Hoewel ik onderzoek doen echt heerlijk vind, heb ik namelijk absoluut geen ambitie om een wetenschappelijke carrière na te jagen. En ook het idee dat ik via deze master weer op uitwisseling kon, voldeed niet meer.

Een uitwisseling kost geld, veel geld zelfs als je in een grote stad in de Verenigde Staten wilt studeren. En tijdens zo’n uitwisseling besteed je het grootste deel van je tijd aan studeren. Dit is natuurlijk prima als studeren je primaire reden is om op uitwisseling te gaan, maar voor mij gaat het om het avontuur, om het ontdekken. Ik wil eigenlijk helemaal niet op uitwisseling, ik wil reizen.

Toen ik dat doorhad, was het opeens allemaal heel duidelijk. Alle twijfel van de afgelopen tijd verdween, loste op in het niets, en ik stond oog in oog met de beslissing die gemaakt moest worden. Mooier nog, ik was er echt klaar voor om deze beslissing te maken. Met honderd procent zekerheid kon, en kan, ik zeggen dat dit de perfecte beslissing is voor mij. Waar ik het over heb?

Ik heb besloten om te stoppen met de tweejarige master waar ik nu mee bezig ben en over te stappen naar de eenjarige variant van de master. Omdat de vakken van deze verschillende mastervarianten het eerste semester nog geheel hetzelfde zijn, kan dit zonder problemen. Dit zorgt ervoor dat ik niet over twee jaar klaar ben, maar al in de zomer. Wat ik daarna wil doen?

Reizen, ik ga reizen. Ik wil in ieder geval naar Australië, Nieuw-Zeeland, de Verenigde Staten en Canada, maar misschien pak ik ook nog wel een stukje Azië mee. Voor die tijd ga ik mijn eenjarige master mooi afronden en ondertussen bereid ik me heerlijk voor op de reis. In gedachten heb ik mijn backpack al ingepakt en ben ik begonnen met het noteren van alle mooie plekken die ik wil zien.

Het is bizar hoe duidelijk het is wanneer je een goede keuze maakt. Direct nadat ik de knoop doorhakte, legde ik mijn moeder het plan uit die ook meteen helemaal enthousiast was. Terwijl ik aan het praten was, voelde ik mezelf lichter worden, opstijgen en energie uitstralen. Dit is de last die ik de afgelopen weken droeg en ik heb hem afgeworpen. Dit voelt juist. Dit voelt goed.

Dus ik ga verder met studeren, maar ik kort het in. Daarna zal ik een paar maanden werken om wat geld bij elkaar te schrapen en nog voor het nieuwe jaar begint vertrek ik voor een wereldreis. En het mooie is dat ik met dit in mijn achterhoofd ook meer geniet van het hier en nu, van mijn master en de dingen die ik nu aan het leren ben. Een wereldreis, volgend jaar al. Wauw.

Bedlinnen, Boeken & Wereldkaarten.

2011-10-23T19:13:00.000+02:00

Vandaag haalde ik mijn winterdekbed uit de kast, maakte ik mijn bed opnieuw op en toen kon ik het niet laten om wat foto's te nemen. Het tweepersoonsbed, de ingelijste kaarten boven mijn bed en de boeken ernaast; dit is mijn favoriete plek in huis. Nu weer verder met studeren helaas, ik kan niet wachten tot de tentamenweek er op zit. Nog één weekje en twee tentamens te gaan!

De dingen die ik weet.

2011-10-21T17:36:00.000+02:00

Elke keer leer ik weer wat meer over mezelf. Dat ik de laatste paar jaar hele lieve mensen om me heen heb verzameld bijvoorbeeld, dat ik mijn vrienden zo leuk vind, dat ik opdrachten maken voor mijn studie interessant vind, en tentamens leren maar saai, dat ik misschien toch liever in NYC dan in Chicago studeer, dat ik hardlopen zo fijn vind en sport nu echt bij mijn leven hoort, dat Amsterdam echt mijn stad is en ik een beetje moe begin te worden van niet meer naar mezelf te luisteren. Dat ik doorzettingsvermogen heb, zelfs als het soms een tijdje slechter gaat.

Ik leerde dat wanneer ik de computer uithoud, ik meer tijd overhoud voor andere dingen. Dat een volle acht uur slapen toch wel erg fijn is en twee dingen doen op een dag beter voelt dan tien. Dat dit er ook voor zorgt dat ik meer grip op mijn dagen heb en me niet meer continu zo gejaagd voel. Dat het als een bevrijding voelt om oude spullen te verkopen via internet en ruimte over te houden voor iets nieuws. Dat je soms meer gemeen hebt met de mensen om je heen dan de oppervlakte in eerste instantie doet vermoeden. Dat je nooit alleen bent en dat mensen menselijk zijn.

Sinds deze zomer weet ik dat goed voedsel het leven smaak geeft, en in staat zijn om het zelf te koken des te meer. Dat er niets beter is dan thuiskomen na een wandeling in de koude lucht en een bord met warm eten voorgeschoteld te krijgen. Dat een hele dag binnen zitten niets voor mij is en ik pretlichtjes in mijn ogen krijg als ik de wind hoor razen. Dat oliebollen met poedersuiker toch wel erg lekker zijn. Muziek gaat via je oren, regelrecht naar je hart en als ik voor het slapen gaan muziek luister, dan weet ik dat ik beter slaap. Het gevoel van mijn deken op mijn huid is hemels.

De wereldeconomie vind ik niet zo interessant, maar mijn persoonlijke financiën des te meer. Het is goed als er geld binnenstroomt, maar ook om jezelf zo nu en dan te verwennen. Wanneer ik een mailtje stuur naar mijn vriendinnen van de middelbare school met het voorstel om binnenkort samen te koken, te eten en te kletsen, wordt daar diezelfde dag nog enthousiast op gereageerd. Een praatje met iemand die ik niet zo goed ken, doet me opleven en wanneer ik er een leuk gesprek aan overhoud dan maakt mijn hart een sprongetje. Bonuspunten als ik iemand aan het lachen maak.

Wanneer ik ergens goed in ben, betekent dat niet dat ik er tijd aan hoef te besteden. Wanneer ik iets leuk vind om te doen wel. Resultaat betekent weinig als de weg er naartoe vervelend is, maar wanneer het proces goed voelt luister dan. Je hart volgen is een cliché omdat het waar is, net zoals je de waarde van liefde in al zijn vormen en een dikke trui wanneer het koud is beter niet kunt onderschatten. Een kopje thee maakt bijna alles prettiger, een koekje ook, en ook dat glas verse sinaasappelsap verliest zijn decadentie niet. Dat ik dat alles waard ben, geloofde ik weer wat meer.

Dat is wat ik leerde van vastlopen.

Oh, en deze winter wil ik weer eens door een telescoop kijken en de sterrenhemel zien.

Ook dat weet ik nu.

.

2011-10-16T16:00:00.001+02:00

Oh jongens, ik weet niet wat het is maar ik voel me nog steeds niet goed. Wat ook niet helpt is dat het de afgelopen weken echt onwijs druk is met studeren. Van grote opdrachten tot tentamens, ik zit er even doorheen. Dit is zo'n contrast met hoe ik me deze zomer voelde! Ik wilde in ieder geval even mijn excuses aanbieden voor het gebrek aan updates. Ga de komende tijd even goed nadenken. Het is tijd om knopen door te hakken, want zoals het nu gaat kan het niet langer.

De opbouw.

2011-10-13T21:10:00.000+02:00

Uitgerust wakker worden, ontbijten met yoghurt, muesli en aardbeien, een goede studiedag en een belangrijk mailtje sturen voor mijn uitwisseling, Zucchini Fritters voor lunch en Spaghetti Carbonara als avondeten, een wandeling nog net voor het donker wordt, verse jus en citroenijs, nog wat lezen voor het slapen gaan: het gaat langzaam, maar het gaat vooruit en ik voel me voorzichtig positief. Vandaag hunkerde ik weer naar dat gelukkige gevoel van de laatste maanden.

Bedankt trouwens voor jullie lieve reacties op mijn vorige bericht. Doet me heel goed.

Vallen & Opstaan.

2011-10-12T19:42:00.001+02:00

Het was even genoeg. Na een week hard studeren, minder goed voor mezelf zorgen, en toenemende onrust omtrent wat ik na mijn studie wil gaan doen, zat ik er doorheen. De ene dag voelde ik me prima, de dag erna kon ik met geen mogelijkheid nog glimlachen. Ik schrok. Waarom slaat mijn stemming nog steeds zo makkelijk om? Is al dat harde werken dan voor niets?

Dus ik zat op mijn stoel, lag op de grond, huilde en staarde in het niets. Na twee volle dagen van deze ellende, zuchtte ik eens diep en stond ik op. Niet omdat ik me toen weer goed voelde, zelfs niet omdat ik het echt wilde, maar puur omdat ik besefte dat hoe langer ik zou blijven zitten, hoe moeilijker het zou worden om weer verder te gaan. Dit is mijn verantwoordelijkheid.

Omdat ik met geen mogelijkheid kon doen alsof er niets was gebeurd, ging ik weer terug naar de basis. Wat moet er echt gebeuren? Wat kan wegblijven? De computer ging uit en de eerste versie van een belangrijke studieopdracht werkte ik uit op een vel wit papier en met een balpen in mijn hand. Nog nooit heb ik zo snel een eerste versie op papier gekregen.

Dat houd ik sindsdien vol. Dit blogje heb ik bijvoorbeeld ook eerst uitgewerkt in een worddocumentje, want op internet zitten staat me tegen. Mijn huiswerk combineer ik met wat voeding voor mijn hart. Zo rende ik maandagavond uit het niets 25 minuten achter elkaar, lees ik weer een boek voor het slapengaan en slaap ik elke nacht keurig 8 uur.

Het blijft hard werken, geluk, en ik benijd de mensen voor wie het natuurlijk lijkt te komen. Vaak werk ik er graag voor, maar afgelopen dagen, viel het me zwaar. Op dat soort momenten vraag ik me af waarom mijn geluk niet duurzamer is, waarom het zo snel door mijn vingers lijkt te glippen als ik er even geen aandacht aan besteed. Dat ga ik zitten mokken, vind ik mezelf zielig, en dat is dat.

Toch sta ik elke keer weer op. Niemand anders kan het voor me doen en laten we eerlijk zijn: die vloer wordt er ook niet comfortabeler op. Dat is ook het moment dat ik stop met vragen waarom ik, en vraag wat ik hiervan kan leren. Dit weekend leerde ik bijvoorbeeld dat het oké is om nog niet te weten wat ik wil doen na mijn studie en studeren gaat sindsdien een stuk makkelijker.

Ik leerde dat, omdat mensen om me heen het soms wel al lijken te weten, dat niet wilt zeggen dat het raar is dat ik het nog niet precies weet. Dat betekent gewoon dat ik nog niet genoeg geleerd heb over mezelf en dit leven om te weten wat echt bij me past. Dat ik vooral niet moet vergeten dat ik al zoveel over mezelf aan het leren ben de afgelopen anderhalf jaar. Dat ik goed bezig ben.

Het is niet mijn verantwoordelijkheid om nu al een toekomst uitgestippeld te hebben. Het is mijn verantwoordelijkheid om te leven. Om te leven en zoveel mogelijk over mezelf en de wereld te leren. Als ik me daarvoor blijf inzetten, voor het opdoen van nieuwe ervaringen en het blijven volgen van mijn hart, dan is het goed. Dan mag ik vertrouwen hebben.

Op dit moment voel ik me nog steeds een beetje leeg, uitgeput haast door een weekend gevuld met angst, verdriet en paniek. Maar op dit moment ben ik ook hard aan het werken om weer energie te verzamelen zodat ik verder kan. Mijn dagen houd ik simpel. Ik slaap en eet goed, sport regelmatig en studeer. Dat is alles.

En dat is genoeg.

Dit weekend...

2011-10-09T19:52:00.000+02:00

... was het glas even half leeg. Geen reden voor zorgen hoor, want inmiddels ben ik weer aan het bijtanken en voel ik me goed. Vandaag daarom even geen blog, maar dat komt snel weer :)

Pasta, Badschuim & Grey's Anatomy.

2011-10-07T19:17:00.001+02:00

Deze pasta met tomatensaus en vers geraspte Parmezaanse kaas, een warm bad met zijdezacht badschuim, een nieuwe aflevering van Grey's Anatomy. Een betere avond kan ik me niet wensen om mijn weekend mee in te luiden. Morgen weer hard aan de slag, maar voor nu helemaal niets.

Fijn weekend, lieve mensen.

Buitenlandmanifestatie & Voorbereiding.

2011-10-06T18:01:00.000+02:00

De tentamens komen dichterbij en dat begin ik te merken. De vakken die ik volg zijn in de afrondingsfase. Zo ben ik vandaag druk bezig geweest aan een opdracht die ik morgen inlever en zal ik dit weekend doorgaan met een opdracht die ik volgende week inlever. Hoewel de opdracht waar ik nu mee bezig ben slechts 10 procent meetelt, zal de andere opdracht de helft van mijn cijfer beslissen. Het is dus tijd om te presteren, maar eigenlijk vind ik dat geen probleem.

Ik weet namelijk waarvoor ik het doe.

Kennis en vaardigheid, in het geval van mijn studie uitgedrukt in een cijfer, openen namelijk wegen. Dat gevoel werd versterkt doordat ik gisteren naar de buitenlandmanifestatie van mijn universiteit ben geweest, een jaarlijks evenement voor studenten die spelen met het idee om naar het buitenland te gaan. Met het oog op mijn uitwisseling volgend jaar leek het me goed om dat te bezoeken. Hoewel ik al eerder op uitwisseling ben geweest, heb ik namelijk nog zat vragen.

Eerst woonde ik een lezing bij. Daar was ook de gelegenheid om vragen te stellen, dus dat deed ik. Zo vroeg ik me af of er bij een uitwisseling op masterniveau andere voorwaarden gelden en of ik nog specifieke testen moet doen om vakken op masterniveau te volgen, bijvoorbeeld een GRE-test. Dat is gelukkig vaak niet het geval, al zal ik nog steeds een TOEFL-test moeten afleggen. Ook werd me gewaarschuwd dat niet alle universiteiten een uitwisseling op masterniveau aanbieden.

Na de lezing heb ik bij de stand van de Amerikaanse ambassade informatie gevraagd over het visum en heb ik met een studentendecaan gepraat over de financiering van mijn uitwisseling. Hoewel ik maximaal zal lenen bij DUO, zelf spaargeld inleg en mijn ouders me een handje zullen helpen, zal ik namelijk toch nog een gat in mijn begroting hebben. Diverse fondsen werden genoemd en op dit moment lijkt het dat ik in principe voor drie van die fondsen in aanmerking zal komen.

Vervolgens praatte ik nog even met een medewerker van Bureau Internationale Zaken. Hij gaf aan dat het prima is als ik tijdens mijn master weer weg wil, maar dat studenten die nog niet eerder op uitwisseling zijn geweest wel voorrang hebben. Dit betekent dat ik in mijn aanmelding extra mijn best moet doen en dat deze foutloos moet zijn. Verder kom ik voor sommige populaire bestemmingen zoals NYU niet in aanmerking omdat ik al eerder weggeweest ben. Toen ik dat hoorde was het wel even slikken: als Northwestern niet lukt, was ik daar namelijk graag naartoe gegaan.

Het was een middag vol met nieuwe informatie en dat werkt bij mij altijd zo stimulerend. Toen ik thuiskwam, barstte ik ook echt van energie. Nu gaat het hele proces echt beginnen. Er is nog veel uit te zoeken en te regelen, maar dat vind ik geen probleem. De komende tijd zal ik me helemaal op de voorbereiding storten. Dit is het waard. Ik weet nu ook zoveel beter waarom ik op uitwisseling wil, de motivatie is er echt. Verder vind ik het ook een fijne wereld om in te vertoeven: het is een wereld waarin hard werken en persoonlijke groei echt gestimuleerd worden, beloond worden ook.

Het speelt ook door op andere vlakken. Zo heb ik nu extra motivatie om morgen een kwalitatief goede opdracht in te leveren en ook al die andere plannen hebben weer een nieuwe impuls gekregen. Een fijn gevoel en ik zou willen dat ik dit elke dag voelde. Zijn jullie trouwens op uitwisseling geweest, of spelen jullie met het idee om op uitwisseling te gaan? Ben erg benieuwd!

Drukte & Doorgaan.

2011-10-04T21:37:00.000+02:00

Een korte blog omdat het druk is. Ik wilde even laten weten dat het goed gaat met me en dat ik me daarover verbaas. Er was namelijk een tijd dat al mijn nieuw verworven gewoontes en goede voornemens de deur uitgingen als het druk was. Voor mezelf zorgen komt later wel, nu eerst studeren. Nog steeds heb ik die neiging, maar omdat ik dat van mezelf weet kan ik daar nu op inspelen. Zo speelde ik vanavond met het idee om niet hard te lopen, mijn voornemen om dertig minuten achter elkaar te rennen paste eigenlijk niet helemaal in mijn drukke schema. Net op het moment dat ik mezelf eigenlijk al overtuigd had dat niet gaan best kon, bedacht ik me opeens dat ik ook best wat korter kon. Dus ik rende de helft van de tijd, en daarmee houd ik een goede gewoonte van de afgelopen tijd in stand - de gewoonte om door te gaan, ongeacht de omstandigheden. Hetzelfde zie ik op andere vlakken, al blijft het een leerproces. Dus het is druk, maar het is goed.

Boek: Negentien Minuten, Jodi Picoult.

2011-10-04T11:20:00.000+02:00

Wanneer Peter Houghton de plaatselijke middelbare school binnengaat en om zich heen begint te schieten, verandert dat levens. Wat is er precies gebeurd in de negentien minuten dat Peter vrij spel had? Hoe heeft het zover kunnen komen? Is dagelijks gepest en vernederd worden voldoende reden om hiertoe over te gaan? De inwoners van de stad willen antwoorden en uiten hun onmacht in de zoektocht naar gerechtigheid. Dit boek beschrijft wat er gebeurt na zo'n schietpartij door de ogen van de moeder van de schieter, de hoofdgetuige van het voorval en haar moeder. Het boek is spannend en sleept je mee. Makkelijk weg te lezen, met een verrassende wending. Misschien niet het beste boek wat ik ooit gelezen heb, maar wel gewoon fijn voor tussendoor.

Thuiskomen & Realiteit.

2011-10-02T20:03:00.000+02:00

Het voelt als thuiskomen, mijn geluk volgen. Het voelt alsof ik mijn zware tas, dikke jas en druipende paraplu in de hal achterlaat en een heerlijk liefdevolle ruimte in loop. Dat is wat ik voel wanneer ik kookboeken uitzoek in de bibliotheek en papiertjes tussen de pagina's steek. Wanneer ik alle benodigde ingrediënten in huis haal en in de keuken sta, om vervolgens mijn vingers af te likken. Wanneer de wekker gaat en ik vanuit mijn warme bed nieuwe Franse woorden leer - de belofte van een nieuwe dag. Het zit 'm in afspreken met vriendinnen, op een doodnormale dinsdagochtend. In uren in de zon zitten en genieten van de warmte op mijn huid, terwijl ik tegelijkertijd studeer. Ik voel het wanneer ik vier keer in een week hardloop, beginnend met tien minuten aaneengesloten rennen, eindigend met twintig minuten - een nieuw record. Wanneer ik op zondagochtend vroeg in de mist een stukje ren, en de zon aan het opkomen is op de terugweg. Wanneer ik foto's neem van alle mooie dingen om me heen en in bed een aflevering van Grey's Anatomy kijk - Ben & Jerry's bij de hand. Ik luister nieuwe muziek en afhankelijk van het nummer zing, of dans ik mee. En op studiedagen wandel ik in mijn pauzes door Amsterdam. Trams, bussen en fietsers om me heen. Ooit dacht ik dat geluk heel moeilijk te onderhouden was, maar inmiddels is dit mijn nieuwe normaal.

Voedsel, Verlangen & New York.

2011-10-01T11:00:00.000+02:00

Vandaag is de eerste dag van oktober. Vandaag is de eerste dag van een nieuwe maand en ik ben gelukkig. Steeds vaker doe ik de dingen op mijn eigen tempo, denk ik zelf na over wat ik wil en doe ik waar ik blij van word. Deze maand wil ik dat ook voelen. Dit zijn de dingen die mij blij maken.

Allereerst het boodschappenlijstje dat ik gisteren opstelde: zo'n 35 verschillende ingrediënten, variërend van artisjokken, tot Parmezaanse kaas en gedroogde gist. Dat zal resulteren in zeven verschillende gerechten en ik ben aan het watertanden bij dat verrukkelijke idee. Mijn moeder en broertje (en mezelf!) verras ik op een doordeweekse dag met verse, zelfgemaakte croissants. Ik zal een simpele pasta maken met tomatensaus, artisjokken met hollandaisesaus waar ik als kind al verzot op was, zucchini fritters als lunch en een broodje met aioli, rosbief, ei en kappertjes. Verder maak ik een pizza naar het recept van Gennaro Contaldo (de leermeester van Jamie Oliver) en een salade niçoise zoals ik die in Berlijn gegeten heb.

Dit gevoel ervaar ik ook wanneer ik op deze blog plaatjes van New York City zie. Ook de blogjes van Joanna Godard helpen daarbij, die deze week haar New York tips met haar lezers deelde. Lees bijvoorbeeld where to eat, where to play, where to shop en where to drink. Heerlijke tips, zeker de moeite waard om te lezen. Of om weg te dromen natuurlijk, zoals bij het beschrijven van de bar The Rusty Knob: "Choose songs on the (free!) jukebox, and order a pretzel dog with can of Tecate--the bartender will splash salt water and lime juice on the top, so you feel like you're at the beach! The vibe is suuuuuuper chill. (P.S. The bar's across the street from the Hudson River, so, afterward, take a beautiful, if wobbly, walk along the water and see the Statue of Liberty in the distance.)" En als je toch in de NY-sfeer zit, luister dan ook naar dit nummer of dit nummer.

Het is niet de enige muziek waar ik deze week naar luisterde, of waar ik de komende maand naar zal luisteren. Lieve Kim maakte me attent op dit nummer van Ed Sheeran, waar ik met ogen dicht naar luister. Dansen zal ik op dit nummer van the Teddybears, of op Black and Gold van Sam Sparro. Die laatste minuten hardlopen gaan goed op dit nummer. En dit nummer blijft favoriet.

Wat ik nu voel, sluit aan bij het gevoel waar Steve Pavlina het over heeft in zijn stuk Cultivating Burning Desire. In dit artikel spreekt hij over het ontwikkelen van een brandend verlangen zodat je elk doel dat je voor jezelf stelt kunt bereiken. Hij geeft acht tips en zegt daarover: "If you apply these eight strategies, you'll add so much fuel to your desire that the fire will never burn out. You'll move towards your goals like a guided missile to its target, and you'll enjoy the process because you'll be so focused on the positive rewards instead of the difficulty of the tasks. If you get enough positive energy flowing into you, you'll soon have positive results flowing out of you. And you'll quickly become the kind of person that others refer to as "driven."

Brandend verlangen is wat ik voel. Verlangen naar muziek, boeken, vriendschap, buiten zijn, goed voedsel. Verlangen naar meer geluk dan ik nu al ervaar, want geluk is mijn verslaving.

Groentesapjes, Studeren & Wandelen.

2011-09-30T18:05:00.000+02:00

Vanochtend ging ik al vroeg naar de universiteit. Hoewel ik pas in de middag les had, wist ik dat ik niets met mijn dag zou doen als ik 's ochtends thuis zou blijven. Ik wilde namelijk graag aan mijn huiswerk, maar al het werk dat ik kon doen stond nog op mijn computer. Van een scherm lezen vind ik niet prettig, en ik wilde niet het risico lopen dat ik mezelf zou overhalen om dan maar iets anders te gaan doen. Daarom vond ik het beter om alvast naar Amsterdam te gaan; op de universiteit print ik alle artikelen en opdrachten uit. Om ze vervolgens vanaf papier te kunnen lezen.

Ik printte al mijn resterende huiswerk voor dit blok uit en begon aan de stapel. Ik las een artikel uit en ging daarna naar buiten. Het mooie weer lonkte en ik besloot een wandeling te maken. Eerst liep ik over de Rozengracht, vervolgens liep ik over de Kinkerstraat en de Elandsgracht weer terug. Onderweg at ik mijn boterhammen op en wat druiven. Daarna ging ik weer terug naar de universiteit waar ik in de kantine nog wat huiswerk deed. Artikel twee vorderde al goed.

Tijdens mijn college heb ik goed opgelet. Hoewel ik het vak zelf niet heel interessant vind (het gaat over het beoordelen van onderzoek - wat maakt een onderzoek een goed onderzoek), is het wel nuttig en dat kan ik waarderen. Sinds dit semester let ik bij al mijn colleges goed op. Niet alleen maakt het de les interessanter, daarnaast voelt het ook gewoon goed om zoveel mogelijk te leren in de les. Nu goed opletten, betekent straks minder tentamenstress.

Toen ik rond een uur of vier thuis kwam, maakte ik voor mezelf een wortel-appelsap klaar. De eerste slokken vielen me mee, de andere 80 procent van het drankje deden we huiveren. Ik weet niet wat het is met wortel: als snack vind ik het heerlijk, maar stop het in een drankje en ik ga haast over mijn nek. Toch zet ik door want groente is gezond en ik durf te wedden dat ik uiteindelijk aan de smaak wen. Al verwacht ik dat fruitsappen altijd favoriet zullen zijn.

Na dit tussendoortje heb ik nog even in de zon gezeten en het tweede artikel van vandaag uitgelezen. Dat scheelt weer studeren dit weekend. De komende twee dagen heb ik namelijk veel plannen op het gebied van eten. Ik heb in totaal vier recepten die ik wil uitproberen (twee keer lunch en twee keer avondeten). Later deze week wil ik nog een keer zelf croissantjes maken en staat er een lekkere pasta op het programma. Heel lekker allemaal, en ik kijk er nu al naar uit.

Straks nog even avondeten en daarna ga ik er een heerlijke avond van maken. Het enige wat vaststaat is hardlopen, maar de rest van de avond staat helemaal open. Fijn weekend allemaal!

Berlijn: Herdenking & Avond.

2011-09-29T18:00:00.000+02:00

Berlijn: Checkpoint Charlie & De Dom.

2011-09-29T12:00:00.000+02:00

Berlijn: Zon & Water.

2011-09-29T08:00:00.000+02:00

Berlijn: Ochtendwandelingen & Hauptbahnhof.

2011-09-28T18:01:00.001+02:00

Op zondag ging mijn wekker om 7 uur. De avond ervoor vond ik het namelijk zo jammer dat het alweer de laatste dag zou zijn, dat ik had besloten vroeg op te staan voor een ochtendwandeling. Lisette had al aangegeven dat ze liever iets langer sliep (waar ik ook helemaal in kon komen) en we hadden afgesproken dat we elkaar bij het ontbijt zouden treffen.

Ik trok snel mijn kleding aan en stapte de koude ochtendlucht in. Zonder kaart liep ik rond en dat was zo fijn. Het was heerlijk vredig op straat en het beloofde een prachtige dag te worden. Ik liep langs wat grote gebouwen die ik de dag ervoor al had gezien en ging uiteindelijk zitten op het grasveld voor de Dom. Daar las ik een artikel dat ik eerder die week had uitgeprint en schreef ik een beetje. Het was een heerlijk begin van de dag, een fijne manier om wakker te worden.

In het hostel ontbeten Lisette en ik met broodjes nutella, yoghurt met musli en wat fruit. Daarna pakten we onze spullen in en checkten we uit. We stopten onze spullen in een kluisje en trokken erop uit. Eerst liepen we naar Checkpoint Charlie, daarna hadden we geen ander doel dan nog wat zonnestralen meepikken en zoveel mogelijk sfeer proeven. De tijd vloog echt voorbij.

Voor we het wisten was het tijd om te vertrekken. Bij het hostel haalden we onze spullen op, om daarna de metro te pakken naar Hauptbahnhof. Op het station controleerden we vanaf welk perron onze trein zou vertrekken en kochten we nog wat eten. Ik haalde een belegd broodje, een flesje water en sinaasappelsap en een sinaasappel. Dat moest genoeg zijn voor de terugreis.

Terwijl het landschap aan ons voorbij trok, maakte ik nog wat huiswerk. Iets wat ik helemaal niet erg vond na zo'n leuk weekend. Bij Bad Bentheim, het grensstation, moesten we even wachten. Ik keek naar buiten en zag een oude man aan komen schuifelen met een rode roos in zijn hand. Hij omarmde een oude vrouw die in zijn richting kwam lopen, gaf haar de roos, nam haar rolkoffertje over en gearmd liepen ze uit beeld. Zo ontzettend lief om te zien :)

Berlijn was echt heel erg leuk; een hele vriendelijke stad en er is zoveel te doen. Ondanks dat ik alle toeristische attracties ben afgelopen, heb ik nog lang niet alles gezien wat ik wilde zien. Er staan nog zoveel dingen op mijn lijstje en ik wil heel graag weer heel snel terug. Berlijn is echt een van mijn favoriete steden in Europa.

Berlijn: Brandenburger Tor & De Muur.

2011-09-27T17:40:00.000+02:00

Omdat de zon volop scheen besloten we na het ontbijt via Oranienburger Straße naar de televisietoren en het Rathaus te lopen. We liepen verder richting het stuk van de Berlijnse muur aan de Mühlerstraße. Daar gaf Lisette aan dat de rugpijn die ze sinds gisteren had, verergerd was en dat ze niet meer verder kon lopen. We besloten dat ze terug zou gaan naar het hostel om te gaan slapen en uit te rusten, en we elkaar dan later die dag in het hostel zouden treffen.

Langs de Berlijnse muur liep ik verder, over het water heen naar de andere kant van de stad. Per toeval kwam ik zo in een ontzettend leuke wijk terecht, waarvan ik niet weet hoe die heet. Stap uit bij metrohalte Schlesisches Tor, en je zit goed. Overal zijn leuke eettentjes en toen ik langs een ijswinkel liep waar de eigenaresse vers fruit aan het uitstallen was, kon ik het niet laten om een ijsje te kopen. Een bolletje citroen, mango en meloen: ik at het op een bankje in zon en voelde me goed.

Langs de Engelendamm, waar het pad onder de bomen liep die al aan het verkleuren waren, liep ik verder. Ik kwam terecht bij Engelbecken, een grote vijver omringd met uitnodigend gras en bankjes om op te zitten. Dat laatste deed ik dan ook: ik koos een bankje uit in de volle zon en genoot. Na een tijdje liep ik weer verder naar de Berliner Dom, de Brandenburger Tor en de Reichstag.

Bij het herdenkingsmonument (Denkmal für die ermordeten Juden Europas), hield ik stil. Ik koos een willekeurig pad uit en liep tussen de hoge grijze blokken. Pas toen ik er doorheen liep, had ik door hoe hoog de blokken waren en ik begon me ongemakkelijk te voelen, eenzaam en afgesloten van de rest van de wereld. Geen fijn gevoel, maar wel precies de bedoeling van de kunstenaar.

Op mijn weg naar Potsdamer Platz liep ik langs Vapiano, een restaurantketen die we ook in Nederland kennen. Omdat het inmiddels al halverwege de middag was, liep ik naar binnen en bestelde ik een Insalata Nizza die ik buiten achter een grote houten tafel op at. Na Potsdamer Platz liep ik weer terug, waar ik een stukje langs de skate-marathonroute mee liep. Duizenden skaters, toeschouwers en muziek, daar kreeg ik zoveel energie van!

Uiteindelijk ging ik bij het grasveld tegenover de Dom zitten. De zon stond inmiddels laag, maar was wel nog heerlijk warm. Ik leunde met mijn rug tegen het houten paneel achter me en sloot mijn ogen. Zo heb ik minstens een uur gezeten voordat het echt tijd was om op te staan. Langs het water liep ik terug naar het hostel, waar ik Lisette in de lobby tegenkwam. Ze was naar de apotheek gegaan en gelukkig ging het inmiddels wel weer.

Samen liepen we weer wat van de grote toeristische attracties af, die zij nog niet gezien had. We aten wat bij Vapiano. Daarna liepen we terug langs dezelfde route die ik die middag gelopen had. Toen ik die middag langs het water liep, had ik namelijk al enkele leuke plekjes gezien waar we nog wat konden drinken. Uiteindelijk kozen we voor Strandbar Mitte, een buitencafé waar ze muziek afspeelden, stelletjes aan het stijldansen waren en er gloeilampjes tussen de bomen hingen.

Het was een heerlijk zwoele avond, maar omdat het snel afkoelde haalde ik iets warms te drinken. Ik maakte een praatje met de barman, die slechtgehumeurd was omdat hij de hele dag had moeten werken, maar enigszins leek te ontdooien tijdens ons gesprek. Met een kop thee voor mij en een cola voor haar kozen we een bankje uit waar we nog wat gingen kaarten. Tegen middernacht liepen we weer terug naar het hostel. Het was een hele fijne dag geweest, met super mooi weer. Toen ik in bed kroop, bedacht ik me hoe jammer ik het vond om de dag erna alweer te vertrekken.

Berlijn is leuk!

Berlijn: Treinreizen, Hostels & Ontbijt.

2011-09-26T19:51:00.000+02:00

Na mijn college vrijdagmiddag deed ik nog wat huiswerk in de computerzaal. Daarna pakte ik mijn spullen en deed ik wat inkopen bij de Albert Heijn op de hoek. Twee maaltijdsalades, twee appels, drinken en wat chips. Ik rekende af en liep naar het station, waar ik met Lisette had afgesproken. Samen pakten we de trein naar Hilversum, van waar de internationale trein zou vertrekken.

Treinreizen vind ik ontzettend fijn: het zachte schommelen en het landschap dat voorbij schiet. We hadden gereserveerde zitplaatsen, meer dan genoeg beenruimte en een tafeltje waar we ons eten op konden zetten. Onze tijd vulden we met lezen (zij) en wat huiswerk (ik), gevolgd door heel veel rondjes Chinees Pokeren - een favoriet tijdverdrijf tijdens de pauzes op de middelbare school.

Uiteindelijk reden we rond middernacht Berlijn in. Dat was het moment dat er een hele grote grijns op mijn gezicht verscheen. Berlijn, eindelijk! Het maakte me helemaal niet uit dat het al zo laat was en ik al 18 uur wakker was: ik stroomde helemaal over van energie. Ik raakte nog even aan de praat met de jongen die naast ons zat, tilde mijn rugtas op en toen stapten we de trein uit.

Hauptbahnhof is een groot station, maar was op dat tijdstip helemaal leeg. We liepen naar buiten en omdat we wat moeite hadden ons te oriënteren, vroeg ik een voorbijganger welke kant we op moesten. De vrouw wees ons de juiste richting, en verontschuldigde zich dat ze de route niet precies wist. Ik glimlachte en wenste haar een fijne avond. We liepen in een keer goed.

Na een kwartiertje lopen kwamen we aan bij ons hostel. De bar bevond zich naast de receptie, met als gevolg dat het gezellig druk was. Heel fijn, ik kan zo genieten van de sfeer in hostels. We betaalden voor onze kamer, liepen er naartoe, ploften onze tassen op de grond en maakten de bedden op. Even snel tanden poetsen en toen naar bed. De dag erna stond er veel op de planning!

Omdat er veel op de planning stond, besloten we om stipt 9 uur op te staan. Bij de receptie vroegen we naar een leuke ontbijttent en uiteindelijk kozen we er een dichtbij ons hostel. Daar bestelde Lisette een Engels ontbijt en ik een tomatenomelet met een glas verse jus erbij. Een stevig ontbijt, voor een dag waarin we heel veel zouden gaan zien en beleven....

Sapjes, Muziek & Lachen.

2011-09-25T12:00:00.000+02:00

Komende week wil ik wat meer van dit, en wat minder onrust. Meer sapjes, meer vriendschap, meer muziek, meer Jamie Oliver's Food Revolution, meer lezen, lachen en slapen. Wat meer leven, kortom.

Recept: Spaghetti Bolognese.

2011-09-24T12:00:00.000+02:00

Dit gerecht is perfect voor wanneer het wat kouder wordt: warm, vullend en smakelijk. Een maaltijd die je omarmt en heel simpel om te maken. Verhit wat olie in een braadpan en bak de uit, wortel en bleekselderij gedurende een paar minuutjes. Voeg het gehakt toe en roerbak dat tot het rul is. Doe daar de tomatenpuree, oregano en de tomatenblokjes bij en breng het gerecht op smaak met peper en zout. Laat het even sudderen en kook ondertussen de spaghetti. Verdeel de spaghetti over de borden en schep daar de saus op. Lekker met wat geraspte kaas erover.

Ingrediënten (voor 4 personen): olijfolie, 1 ui (gesnipperd), 300 gram wortels (geraspt), 1 stengel bleekselderij (in stukjes), 500 gram gehakt, 1 blikje tomatenpuree, 1 theelepel gedroogde oregano, 1 blik tomatenblokjes (400 gram).

Zie ook: originele recept.

Berlijn.

2011-09-23T10:13:00.001+02:00

Na mijn college vanmiddag zal ik even bij de supermarkt binnenlopen voor wat lekkere dingen. Een maaltijdsalade, wat fruit, en chips en cola voor later op de avond. Daarna loop ik naar het station waar ik met Lisette, een goede vriendin van de middelbare school, heb afgesproken. We stappen we in de trein naar Berlijn, waar we tegen middernacht aankomen. Slapen op een slaapzaal in een stapelbed, ontbijten bij leuke ontbijttentjes, bij de supermarkt allemaal lekkere dingen halen en die dan in de zon opeten, rondlopen en alle toeristische attracties aflopen, sfeer proeven en even helemaal weg zijn. Geen zorgen, slechts genieten. Precies wat de geluksdokter voorschrijft!

Jamie Oliver's food revolution & Opdrachten voor een cijfer.

2011-09-22T20:01:00.000+02:00

De eerste opdracht voor een cijfer moest vandaag gemaakt worden. Gelukkig was ik de hele dag thuis, dus daar had ik alle tijd voor. Van te voren was ik bang dat ik misschien zou vastlopen bij het idee dat deze opdracht morgen al ingeleverd moest worden, want dat is in het verleden wel eens gebeurd. Omdat ik weet dat dit mijn valkuil is, schreef ik snel en zonder er veel over na te denken een eerste kladversie. Vervolgens ben ik de hele dag bezig geweest met het herschrijven en uitwerken daarvan. Als er eenmaal een eerste versie op papier staat is de druk eraf voor mij. Dan heb ik iets om mee te werken en dat werkt goed.

Het draaide natuurlijk niet alleen om huiswerk. Zo begon ik mijn dag door wat te schrijven en het oefenen van mijn Frans, beide terwijl ik nog in bed zat met de dekens om me heen. Ik ontbeet met yoghurt en noten, een halve grapefruit, appelsap en jasmijnthee van echte blaadjes. Die thee bleef ik trouwens de hele dag doordrinken. 's Middags maakte ik voor mezelf een broodje met brie, tomaat en komkommer klaar en als tussendoortje maakte ik een sapje van banaan, passievrucht en sinaasappelsap. Die dronk ik niet direct op, maar plaatste ik eerst even in de koelkast. Het was namelijk zulk mooi weer, dat ik eerst even een wandeling wilde maken. En toen ik terug kwam stond er een heerlijk sapje op me te wachten. Dat zijn fijne dingen, net zoals de muziek die ik tussendoor luisterde en de aflevering van Jamie Oliver's Food Revolution die me hardop deed lachen.

Inmiddels is het alweer avond en ik heb het gevoel dat de dag voorbij gevlogen is. Mijn opdracht is voor 80 procent af, de overige 20 procent zal ik morgenochtend aan werken. Tot nu toe ben ik erg blij met het resultaat en ik weet dat ik zoveel voldoening zal voelen als ik het morgen in lever. Zo meteen ga ik nog even hardlopen en dan pak ik daarna mijn backpack in voor mijn weekend in Berlijn. Ik kijk er echt ontzettend naar uit; ben nog nooit eerder in Berlijn geweest en ik heb er zoveel goede dingen over gehoord. Als ik na het inpakken nog wat tijd over heb, kijk ik trouwens ook nog even een aflevering van Jamie Oliver. Heb de serie nog niet eerder gezien, en ik vind het zo mooi dat hij het eetgedrag, en daarmee het leven, van mensen wilt veranderen. Heel mooi vind ik dat, mensen met een duidelijk doel voor ogen.

Presentatie, Northwestern & Series.

2011-09-21T21:33:00.000+02:00

Begin deze week plakte ik een post-it op mijn laptop met daarop de tekst: "Following my joy". Dat is een herinnering dat ik mijn geluk aan het volgen ben en dat ik me door niets zou moeten laten afleiden. Elke keer dat ik dat zie, weet ik weer waar ik voor werk en dat ik me geen zorgen hoef te maken om bijzaken. Het uiteindelijke doel telt, dat gevoel van geluk, dát is belangrijk. Uiteindelijk is dat het enige wat ertoe doet.

Het werkt, zo'n notitieblaadje op een zichtbare plek. Ik merk dat het me bij de les houdt. Vandaag was het ook echt weer een hele leuke dag. Het begon weer vroeg omdat ik voor mijn college begon nog wat huiswerk wilde afronden. De hele ochtend had ik vervolgens college en tijdens dat college moest ik een korte presentatie houden. Verder heb ik echt een bewuste keuze gemaakt om mijn aandacht bij de les te houden, mee te schrijven en vragen te stellen. Ik merk dat ik dit gewoon fijn vind om te doen, anders kan ik net zo goed niet naar college gaan.

Mijn medestudenten leer ik trouwens steeds beter kennen. Vandaag kwam ik er bijvoorbeeld achter dat ik naast dat meisje uit Chili en een jongen uit Bulgarije en uit het Verenigd Koninkrijk ook een meisje uit de omgeving van Chicago (!) en een jongen uit Letland in mijn klas heb zitten. De Let spreekt trouwens maar liefst vijf talen vloeiend en toen ik dat hoorde viel mijn mond automatisch open van verbazing. Merk dat ik het leuk vind om iedereen weer wat beter te leren kennen en ik wil dit de komende tijd ook echt uitbreiden.

Na het college deed ik nog wat huiswerk en daarna ging ik weer met de trein naar huis. Bij het stadhuis haalde ik mijn nieuwe -gratis- ID kaart op. Mijn vorige is namelijk alweer bijna twee jaar lang verlopen en het kwam er steeds maar niet van om een nieuwe te halen. Net op tijd voor mijn stedentrip naar Berlijn dit weekend! Net op tijd is trouwens ook mijn nieuwe ov-chipkaart. Die was vorige week namelijk kapot gegaan en sindsdien was ik echt peentjes aan het zweten. Dat zou een dure treinreis worden. Dus toen die opeens vandaag in de bus lag, was ik heel erg opgelucht.

Verder heb ik wat tijd besteed aan het verzamelen van informatie voor mijn uitwisseling. Ik heb het vakkenaanbod bekeken van de universiteit, maar heb nog niet helemaal gevonden wat ik zocht. Ook heb ik alvast gekeken naar eventuele alternatieve universiteiten, voor het geval dit toch niets gaat worden. En ik heb wat beurzen opgezocht waar ik voor in aanmerking kom en ik heb besloten dat ik heel graag op de campus van de universiteit wil wonen. Dat zou toch wel weer een extra ervaring zijn, heel Amerikaans. Iets wat ik tot nu toe alleen in films ben tegengekomen...

En dan is het alweer avond. Straks kruip ik lekker in bed met een serie een een grote mok thee. Een fijne afsluiting van een fijne dag. De afgelopen dagen probeer ik goed naar mezelf te luisteren en ik merk dat ik me daar zoveel beter van ga voelen. Morgen ligt er een studiedag op me te wachten en zal ik mijn backpack alvast inpakken voor Berlijn. Genoeg te doen, maar ik heb er zin in.

Herfst: Wind & Wolkjes blazen.

2011-09-21T12:00:00.000+02:00

Naar buiten kijken en een twinkeling in mijn ogen krijgen als ik het gure weer zie ** Een warm vest aantrekken en een sjaal omslaan en dan naar buiten gaan voor een wandeling ** Geen mens tegenkomen op straat ** De wind aan je voelen trekken en terugkomen met blosjes op je wangen en een ietwat rode neus ** Helemaal natregenen maar dat niet erg vinden omdat je weet dat als je straks thuis bent je in je pyjama kan schieten ** Het bad laten vollopen met stomend heet water en heel veel badschuim, kaarsjes aansteken en er pas uitkomen als het water koud begint te worden ** Met een boek en een kop thee in bed kruipen en luisteren naar de wind en regen die tegen de ruiten slaan ** Met vrienden een filmpje kijken, dekens om je heen en snacks binnen handbereik ** De zon zien opkomen en ondergaan, en de scherpere contrasten waarderen ** Het ritselen van blaadjes die van de bomen zijn gevallen ** Wolkjes blazen in de koude ochtendlucht **

Het is herfst.

Lunch, College & Uitwisseling.

2011-09-20T20:21:00.000+02:00

De dag begon goed. Na acht uur aaneengesloten geslapen te hebben, werd ik heerlijk uitgerust wakker. Na gisteren was dat precies wat ik nodig had. Ik draaide me nog een keer om en ging daarna rechtop in bed zitten om wat nieuwe Franse woorden in mijn hoofd te stampen. Ik ontbeet, deed wat huiswerk en stapte halverwege de ochtend in de trein naar Amsterdam. Daar had ik met Laura afgesproken, die ik al een jaar niet gezien had (veel te lang geleden!). We dronken thee en bestelden twee belegde broodjes bij De Drie Graefjes. Het was echt super fijn om weer even met haar te praten en het was echt het perfecte begin van de collegedag.

Na mijn college had ik een gesprek met mijn mastercoördinator. Direct kwam ter sprake dat ik tijdens mijn master heel graag op uitwisseling wil naar de Verenigde Staten. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat Northwestern University in Chicago een goede optie zou zijn. De universiteit heeft namelijk een goede reputatie op het gebied van retorica (de leer van het overtuigen), waar ik in geïnteresseerd ben. Omdat het niet om een reguliere uitwisseling gaat, zal het veel regelwerk met zich meebrengen en ik gaf aan dat het me goed leek om daar dan al meteen mee te beginnen. Uit ervaring weet ik namelijk hoeveel tijd het kost om een "gewone" uitwisseling te regelen, dus ik kan me voorstellen dat hier helemaal veel tijd in gaat zitten.

Dit vind ik trouwens helemaal geen probleem. Northwestern is een geweldig goede universiteit, Chicago een prachtige stad waar ik me prima op mijn gemak voel en ik wil gewoon echt heel graag weer naar het buitenland. Dus ik heb aangegeven dat ik me deze maand nog zal verdiepen in het vakkenaanbod. Mijn mastercoördinator zal daarna contact opnemen met een bevriende collega van die universiteit om te vragen naar de mogelijkheden. Verder zal ik langsgaan bij bureau internationale zaken, dat normaal gesproken de uitwisselingen regelt. Wellicht kunnen zij ook nog een rol spelen in het tot stand laten komen van deze uitwisseling. Verder zal ik dit semester een extra vak gaan volgen, om ervoor te zorgen dat ik het eerste semester in het tweede jaar helemaal vrij heb zodat ik naar het buitenland kan.

Dat is niet het enige. Om te weten wat geschikte keuzevakken zijn, wil ik me ook alvast verdiepen in een geschikt scriptieonderwerp. Hoewel ik de scriptie pas over 1.5 jaar zal schrijven, is het goed om nu al te weten welke richting ik op zal gaan. Anders heb ik kans dat mijn keuzevakken straks niet eens goedgekeurd zullen worden. Ik heb ook al een mentor toegewezen gekregen die me kan begeleiden bij het kiezen van een geschikt onderwerp. Daarnaast, en dit is voor mij misschien nog wel het belangrijkst, wil ik ervoor zorgen dat ik dit semester goede cijfers haal. Daarmee zou ik namelijk in aanmerking komen voor mooie beurzen. Een uitwisseling is immers niet gratis...

Het is veel werk. Maar wel op een goede manier. Toen ik de kamer uitliep, had ik het gevoel dat ik op wolkjes liep. Het idee dat ik over een jaar misschien wel in Chicago woon en daar studeer geeft me vlinders in mijn buik. In gedachten zie ik mezelf al rondlopen door de "Windy City", luisterend naar de blues, eindelijk de prachtige herfst meemaken die ze in Noord-Amerika kennen en hardlopen over de Lake Trail die langs Lake Michigan loopt. Dit is wat ik wil. Dus ik heb hernieuwde energie en motivatie gevonden. Net heb ik al een presentatie voorbereid voor morgen en na het schrijven van dit blogje ga ik mijn opdrachten afmaken. Daarna hopelijk nog even hardlopen en goed slapen.

Na een dag als vandaag, kan ik de hele wereld weer aan.

Over werkdruk & Voor jezelf zorgen.

2011-09-19T21:54:00.000+02:00

Vandaag liep ik even tegen mezelf aan. Mijn studie is intensief en kost me meer tijd dan ik van te voren had voorzien. Op zich vind ik dat niet erg, maar het is wel iets dat me bezighoudt. Gisteravond bleek het zelfs iets te zijn dat me wakker houdt. Dat vind ik een heel slecht teken, dan ben ik te ver. De hele dag was ik druk bezig geweest en toen ik 's avonds in bed lag, lukte het me gewoon niet om goed in slaap te vallen. Uiteindelijk heb ik een halve nacht wakker gelegen, en toen ik vandaag op mijn werk zat merkte ik dat aan alles. Ik rilde aan een stuk door, was misselijk, en mijn hoofd zat vol met watten. Halverwege besloot ik dat het tijd was om naar huis te gaan.

Het was tijd om voor mezelf te zorgen. Iets wat ik al eerder had moeten doen, maar beter laat dan nooit. Toen ik thuis kwam ben ik met een dikke jas in de zon gaan zitten. In mijn ene hand een artikel dat ik op mijn gemak doorlas, in mijn andere hand zelfgemaakte appelsap. Even rustig aan, even bijkomen. Dat was wat ik op dat moment nodig had, dus dat gunde ik mezelf. Daar in de zon besloot ik om dit jaar nog te stoppen met werken. Ik verkies mijn studie boven mijn werk, en mezelf boven alles. Werken past niet in dat plaatje. Wanneer ik precies stop heb ik nog niet besloten, maar het is in ieder geval voor het einde van het jaar. Het is de juiste beslissing en ik ben er blij mee.

Dus ik zat in de zon, vrij van dilemma's omdat keuzes al gemaakt waren en ik voelde mezelf opknappen. Ik was nog steeds doodop, maar niet meer uitgeput. Op de achtergrond speelde wat muziek en net ging ik even een klein rondje rennen. Ik moest even bewegen en wil echt voorkomen dat ik me morgen weer zo voel. Hardlopen helpt daarbij, net zoals de warme herfstzon, de verse appelsap en de muziek me hielpen. Na het schrijven van dit blogje zal ik nog even wat gaan lezen en om te voorkomen dat gedachten gaan malen, zal ik met muziek in slaap vallen. De muziek geeft me afleiding, dat is waar ik me op richt, in plaats van op alles in mijn hoofd. Wanneer ik bijna in slaap val, zal ik mijn iPod naast me leggen. Ik voorzie een hele goede nachtrust.

Dit alles, het is een leerproces. Vandaag leerde ik een belangrijke les. Dat ik, hoewel ik het echt al zoveel beter doe dan tijdens mijn bachelor, nog wel wat voorzichtiger mag zijn met mezelf. Dat ik meer naar mezelf mag luisteren en meer keuzes mag maken. Dat keuzes maken goed is, echt goed. Dat ik het gevoel van muren die op me afkomen, ook heel snel kan omzetten in een gevoel van vrijheid. Door dat kopje thee in de avond bijvoorbeeld, of het lezen van een fijn boek, door mezelf te trakteren op een ijsje, of door te besluiten om even alle stekkers uit het stopcontact te trekken en te zeggen: "Nu even niet". Dat ik met deze gedachten eigenlijk al bewezen heb dat het goed zit.

Muziek: Forever After Days, The National.

2011-09-18T21:21:00.001+02:00

Dit nummer kwam ik vandaag tegen en sindsdien heb ik het zonder stoppen beluisterd. Wat vind ik dit adembenemend mooi zeg. Word er een beetje melancholisch van, maar tegelijkertijd voel ik hoop en geluk. Naar wat voor muziek luisteren jullie? Aanraders zijn welkom, ben de laatste tijd steeds meer bezig met muziek en vind het heerlijk om nieuwe muziek te ontdekken! Mijn muzieksmaak is heel erg breed, dus laat je niet afschrikken als bovenstaande nummer niet in je straatje ligt :)

Weekoverzicht: Groentesap & Wandelingen door A'dam.

2011-09-17T21:41:00.001+02:00

Deze tweede collegeweek beviel beter dan de eerste. Hoewel ik soms nog steeds ruzie heb met mijn huiswerk, zie ik in dat het vooral een kwestie is van een nieuwe balans vinden en daar maak ik gelukkig vorderingen in. Zo voegde ik wat nieuwe activiteiten toe die ik leuk vind om te doen. Hardlopen was daar een van, dat deed ik deze week meerdere keren. Verder onderbrak ik mijn lange studiedagen in Amsterdam tot twee keer toe voor een wandeling door de grachten terwijl ik mijn boterhammen op at. Als dit een nieuwe gewoonte wordt, dan zeg ik daar geen nee tegen. Ik dronk mijn eerste groentesapje en hoewel ik daar - om het netjes uit te drukken - even aan moest wennen, zal ik het vaker drinken. Ik kreeg er namelijk een enorme energiestoot van en dat werkt verslavend. Dan zijn er nog wat dingen die ik meenam van vorige week...mijn nieuwe gewoonte om op vrijdagavond, aan het einde van de week, in bad te gaan. Daarnaast begon ik elke dag weer door aan mijn Frans te zitten. Dat vind ik super leuk en als gevolg daarvan doe ik dat nu elke ochtend bijna een half uur in plaats van de tien minuten waar ik vorige week mee begon. Het verbaast me echt hoe snel ik deze nieuwe activiteiten als gewoontes begin te zien!

Productiviteit, Betekenis & Pianomuziek.

2011-09-16T08:00:00.000+02:00

Een balans vinden tussen studie en leven bleek deze week een stuk makkelijker na het lezen van deze tien tips voor studenten. Het daagde me uit om na te denken over mijn motivatie om te studeren en om te visualiseren hoe mijn ideale studietijd eruit ziet. Ook voelde ik me kalmer worden toen ik las dat ik niet evenveel energie in elk vak hoef te stoppen, maar dat ik zelf kan beslissen wat ik belangrijk en minder belangrijk vind. Met de tip "Learn material the very first time it's presented" was ik ook erg blij en ik heb besloten ervoor te zorgen dat ik niet alleen mijn huiswerk, maar ook mijn leerwerk goed wil bijhouden. Geen tentamenstress meer voor mij. Uiteindelijk komt het er allemaal op neer dat je het schoolwerk snel en efficiënt afrondt, zodat je meer dan genoeg tijd overhebt voor alle andere dingen die je studietijd te bieden heeft. En als dat nog niet genoeg tips zijn, kun je altijd nog "33 rules to boost your productivity" lezen.

Toen ik dit artikel over simpeler leven las, was ik meteen geïntrigeerd. Dit idee spreekt me ontzettend aan en pas ik de laatste jaren steeds meer toe in mijn eigen leven. Simpeler leven wil trouwens niet zeggen dat je net als de vrouw in het artikel in een hutje gaat wonen op de hei, maar kun je precies aanpassen aan je eigen behoefte. Voor mij betekent het bijvoorbeeld dat ik later in mijn eigen huis geen tv hoef te hebben en dat ik het prima vind om een goedkope prepaid telefoon te hebben waar ik heel af en toe mee sms of bel, dat ik niet elke maand nieuwe kleding koop. Toen ik het verhaal las van een man en een vrouw die hun huis, het stuk grond er omheen en de fruitbomen als hun pensioen beschouwen moest ik glimlachen. Terug naar de basis, wat een mooi idee. "The first thing we did was put in 50 blueberry bushes. Then orange, lemon, and lime trees."

Het sluit enigszins aan op deze tekst over de vijf principes van een betekenisvolle werkdag. "Let us toss out all we know for a moment. Toss notions of productivity, time management, efficiency, and the bottom line. Empty our workdays of all we've packed them with, and sit still with an empty room. What should we put in this room? Do we want to spend our limited space on busy-ness, on making money, on quick transactions and calculated meetings? What if we put into it only that which matters? What if we left everything else out? We would be left with a workday that was poetry, profoundly beautiful." Het is goed om dit soort dingen te lezen zodat ik mezelf eraan kan herinneren dat dit mijn uiteindelijke doel is, zelfs als ik nog niet altijd weet hoe ik dat nu al in mijn alledaagse leven kan integreren. Het zorgt ervoor dat ik steeds meer stappen in de juiste richting zet: de zon op zien komen om mijn dag goed te beginnen, mezelf eerst even de tijd geven om mijn gedachten te laten afdwalen en dan pas starten met huiswerk, om dat vervolgens meteen weer naast me neer te leggen wanneer mijn hart aangeeft naar iets anders te verlangen.

Ik bekeek de prachtige foto's op Cannelle et Vanille en zwijmelde weg bij dit super lieve verhaal over een man en vrouw die naar elkaar toe groeiden door samen te koken. "Over the next months together, we made jambalaya, paella, gazpacho (now there's a lot of chopping), ratatouille, cassoulet...nothing daunted us. Sometimes if we got started late, we didn't eat until nearly midnight. We talked nonstop. Before long I realized that I probably knew him better than I'd ever known anybody." Ik las verder en stuitte op deze blog van Gala Darling die ik een maand geleden ook al gelezen heb. Van "Make your own rules" en "Set yourself a really huge goal" tot "Dance" en "Get drunk on life"; het zijn allemaal dingen waar ik helemaal achter sta. En dan heb je natuurlijk nog youtube met de schatkist aan fijne muziek en nog meer fijne pianomuziek.

De grenzen van mijn leven breiden zich uit wanneer ik dit soort teksten, foto's en muziek onder ogen krijg. Het maakt mijn leven groter en vooral ook mij als persoon. Dit is wie ik ben.

Hardlopen & Euforia.

2011-09-15T08:00:00.000+02:00

Ik voel de spieren in mijn benen en denk aan gisteren. Gisteravond besloot ik om voor het eerst in maanden weer eens hard te lopen. Ik trok mijn sportkleren en gympen aan en rende een klein rondje. Tien minuten is misschien niet veel, maar ik rende het aan een stuk door en ik weet dat ik de komende weken snel vorderingen zal maken. Bovendien besefte ik waarom ik dit wil doorzetten: ik voelde me na afloop zo ontzettend lekker. De constante gedachtestroom in mijn hoofd was droog gevallen, ik voelde me lichter en ik kon maar niet stoppen met grijnzen. De onrust die ik voor het hardlopen voelde, was nergens te bekennen. Zwemmen wil ik blijven doen, maar hardlopen is mijn quick fix. Het is een makkelijke manier om me goed te voelen, om stoom af te blazen. Inmiddels is het de dag erna en ik voel mijn beenspieren. Het voelt goed, als een herinnering aan geluk. Ik ben benieuwd naar de komende weken. Hoe zal ik me voelen als ik dit elke week een paar keer doe?

Wat doen jullie trouwens om stoom af te blazen? Hardlopen, of iets anders?

Sap: Watermeloensap.

2011-09-14T08:00:00.000+02:00

En als je dan toch watermeloen overhebt, maak dan alsjeblieft ook nog een pure watermeloensap. Bij voorkeur maak je aan het begin van de dag een hele kan vol, die zet je dan in de koelkast en gedurende de dag drink je dan zo, zonder dat je het doorhebt, de hele kan leeg. Dit sapje is heerlijk dorstlessend en zacht van smaak waardoor je het de hele dag door kunt blijven drinken. Verder heeft het drankje een prachtig rode kleur, wat natuurlijk ook niet onbelangrijk is. Het oog wilt ook wat, is het niet? Kun je geloven dat iets dat uit de natuur komt zo'n prachtig diepe kleur heeft?

Zonsopkomt & Blote voeten.

2011-09-13T08:00:00.000+02:00

Toen ik zondag opstond, merkte ik aan het licht in mijn kamer dat de zon net aan het opkomen was. Ik stapte uit bed en trok een korte broek en vest aan. Op mijn blote voeten liep ik naar buiten, over de koele straatstenen waar later op de dag auto's zouden rijden, richting de kade. Daar ging ik zitten en ik zag de zon opkomen. Ik keek naar de warme kleuren van de lucht, naar de vogels in het water en luisterde naar de stilte om me heen. Het was een goed begin van de dag.

Boek: Harry Potter, J.K. Rowling.

2011-09-12T08:00:00.001+02:00

Harry Potter, wie kent de boeken niet? Een tijdje geleden kwam ik op het idee om alle Harry Potter boeken achter elkaar te lezen. De eerste vier boeken heb ik vroeger verslonden en ik herinner me zelfs nog de dag dat ik voor het eerst in aanraking kwam met de serie. Maar daarna ben ik de boeken uit het oog verloren. Deze zomer begon het echter weer te kriebelen en uiteindelijk leende ik van een vriendin de eerste vier boeken. Ik begon direct met lezen en werd meteen dronken van geluk. Na een week racete ik naar de bibliotheek om de laatste drie boeken in huis te halen en nu is het klaar: de boeken zijn uit en wat was het heerlijk. Ik heb gelachen. Ik heb gehuild. En op spannende momenten (en dat zijn er heel wat) heb ik mijn adem ingehouden en met ogen zo groot als schoteltjes verder gelezen. Ken je de boeken nog niet? Meteen lezen! Wel al gelezen? Trakteer jezelf dan op een Harry Potter marathon. Je weet wel, omdat je het waard bent. Dit is puur genot.

En voor de mensen die het verhaal kennen: vonden jullie de laatste pagina's van het laatste boek ook zo spannend? Mijn favoriete zin in dat stuk was: "NOT MY DAUGHTER, YOU BITCH". Mijn gedachtes: "Goed zo Molly, zeg het haar, laat die trut zien wie de baas is." Oh en ik vind het zo ontzettend mooi hoe iedereen op het einde naar elkaar toe trekt, hoe veel aandacht er is voor liefde en vriendschap en menselijkheid. Zucht, ik geloof dat dit mijn bijbel wordt.

Weekoverzicht: Colleges, Frans & Watermeloensap.

2011-09-11T08:00:00.000+02:00

Deze week startte ik met mijn master. Hoewel ik het enerzijds heel jammer vind om weer zo schools bezig te zijn, vind ik het contact met medestudenten echt heel erg fijn. Ik kijk uit naar de lessen en dat geeft me een goed gevoel. Het is niet het enige wat deze week goed ging. Zo pakte ik deze week elke ochtend mijn boek met Franse woordjes erbij. Hierdoor begonnen mijn dagen al goed voordat ik uit bed stapte. Verder ging ik op vrijdagavond voor het eerst in hele lange tijd in bad en toen ik mezelf in het warme water liet glijden, voelde ik mijn zorgen van me afglijden. Op zaterdagochtend kocht ik verse groenten en fruit voor de hele week en maakte ik zowel 's middags als 's avonds iets lekkers voor mezelf klaar. Ook probeerde ik nog wat zonnestralen mee te pakken terwijl ik tegelijkertijd twee grote glazen zelfgeperste watermeloensap dronk. Vandaag moet ik er helaas toch weer aan geloven: mijn huiswerk roept. Maar we kunnen het nuttige natuurlijk altijd met het aangename combineren...ik noem een uurtje zwemmen, ontbijten met een croissantje en verse jus, heerlijk lunchen en ondertussen heel veel muziek luisteren.

Kiwi-Druiven-Appelsap.

2011-09-10T08:00:00.000+02:00

Neem twee appels, een kiwi en een handjevol druiven en gooi dat in de sapcentrifuge. Het is haast geen moeite en het kost geen cent, maar dat doet niets af aan de beloning: dat je dit sapje helemaal zelf op mag drinken. Echt verslavend lekker. Dit drankje drink je in één teug leeg.

Colleges & Tijd.

2011-09-07T19:08:00.000+02:00

Gisteren begon ik met mijn colleges en inmiddels heb ik er daar twee van achter de rug. Aan het einde van de week volgt nog een college en dan zit de eerste week er al weer op. Tot nu toe vind ik het super leuk om terug te zijn. Colleges volgen, artikelen lezen en het contact met medestudenten: het maakt me echt heel blij. Verder is het even uitvogelen hoe ik mijn tijd indeel, want het is toch wel weer heel anders dan afgelopen jaar toen ik alleen maar werkte. Daarom houd ik het nu even kort, maar ik ben van plan om dit weekend weer heel veel te schrijven.

Nog even geduld dus :-)

Project Zomer & Verder.

2011-09-04T10:22:00.000+02:00

Gisteren rondde ik na een periode van 12 weken Project Zomer af. Dat project was in eerste instantie slechts bedoeld als naam voor een heerlijke zomer, maar groeide uit tot meer, veel meer. Zo besloot ik in mijn eerste week om bij te houden hoeveel tijd ik nou eigenlijk echt besteedde aan de dingen die ik leuk vind om te doen. Ik was nieuwsgierig en had het vermoeden dat het me zou gaan tegenvallen. Dat klopte, ik schrok er ontzettend van hoeveel tijd er verloren ging aan series kijken en op het internet rondzwerven. Dit moest anders, besloot ik en zo werd Project Zomer een zomer waarin ik mijn resultaten ging meten in tijd.

Het idee daarachter is dat ik geloof dat als je ergens tijd aan besteed, je er hoe dan ook beter in wordt. Voor mij was dat een nieuwe gedachte om in de praktijk te brengen want normaal gesproken stelde ik alleen doelen op in de trant van “ik wil dit jaar een x-aantal boeken lezen en een nieuwe taal leren”. Voor mij werkt dat niet, want als ik dan op een dag geen zin heb om te lezen of me bezig te houden met die nieuwe taal, dan doe ik in plaats daarvan gewoon niets. Daarom is het voor mij beter als ik zeg: “Hier heb je een lijstje met dingen die je normaal gesproken gelukkig maken, besteed daar tijd aan. Je mag zelf beslissen hoe je die tijd vult”. Op deze manier geef ik mezelf alternatieven en een flexibiliteit die ik nog niet eerder kende.

Toen ik in de eerste week van het project doorkreeg dat ik er hard aan moest gaan trekken om mijn oude gewoontes te doorbreken, bleek dat voor mij het startpunt van een hele mooie ervaring. Elke week zag ik vooruitgang, maar niet op de manier die ik van te voren had voorzien. Natuurlijk was ik blij dat ik steeds meer tijd aan mezelf besteedde en ik werd ook echt beter in de dingen die ik structureel aanpakte. Maar ik had geen idee dat dit zo’n impact zou kunnen hebben op mijn geluk. Ik leerde dat als je dingen maar vaak genoeg doet, het een gewoonte wordt en voor het eerst vulde ik mijn leven structureel met gezonde gewoontes. Voor het eerst ervaarde ik hoe het is om over te stromen van geluk en hoe het voelt om je geluk te volgen.

Ik ben dankbaar voor dit project en tegelijkertijd ben ik blij dat het nu is afgerond. Het is namelijk tijd voor iets nieuws: vanaf deze week begin ik aan mijn master en ik merk dat ik hier helemaal op ingesteld ben. Nog steeds voel ik wat onrust, maar ik realiseer me dat ik het juist daarom moet doen. Door nu te gaan studeren geef ik mezelf de kans om door mijn angst en onzekerheid te breken. Ik kan mezelf laten zien dat ik het afgelopen jaar veel geleerd heb. Dat ik genoeg geleerd heb om mezelf, zelfs in tijden met minder vrije tijd, op de eerste plaats te zetten. Ik weet dat ik dit kan, maar nu is het ook zaak dat ik daar echt in geloof. Dat ik het voel.

Hoewel het me erg heeft geholpen in de eerste twaalf weken, zal ik niet meer bijhouden hoeveel tijd ik besteed aan de dingen die ik leuk vind om te doen. Ik heb het gevoel dat ik dit niet meer nodig heb als houvast. Wel zal ik (voor mezelf, niet op mijn blog) gaan bijhouden hoeveel tijd ik besteed aan mijn studie. Iets zegt me dat ik dit kan gebruiken om mezelf gerust te stellen: als ik bijvoorbeeld besluit om ’s avonds en in het weekend niet te studeren, dan weet ik dat het me gerust zal stellen als ik kan zien hoeveel uur ik al aan mijn studie besteed heb die week. Dus dat zal ik voor mezelf gaan opschrijven zolang het nodig is (naar ik vermoed maar een paar weken).

Natuurlijk heb ik wel nagedacht over hoe ik wil dat de komende tijd wordt. Ik wil namelijk absoluut blijven lezen, schrijven, fotograferen, aan mijn Engels & Frans werken, koken en sporten. Ook wil ik blijven opruimen omdat ik merk dat het me rust geeft. Zo heb ik gisteren in slechts een half uur tijd twee grote opbergdozen met oude spullen leeg gemaakt door de inhoud simpelweg in de prullenbak te keren. Dat luchtte ontzettend op en ik wil meer spullen weggooien. Het voelt gewoon ontzettend goed om mezelf toe te staan te zijn wie ik ben, om de weg vrij te maken. Zo keek ik deze week een aflevering van een serie die ik normaal gesproken best leuk vind. Terwijl ik aan het kijken was, realiseerde ik me dat de serie me verveelde. Mijn gedachtes bleven maar afdwalen naar alle andere dingen die ik zou kunnen doen, die ik liever zou doen. Het deed me glimmen van trots.

Tijd om mijn geluk achterna te gaan.

Week 12: 45 uur.

2011-09-03T21:48:00.002+02:00

De resterende dagen in de Ardennen en Harry Potter deel 5 tekenden mijn laatste week van Project Zomer. Ook ging ik verder met opruimen (het vordert al snel!). Mijn kamer is nu helemaal in orde, net zoals de studeerkamer en ik heb een start gemaakt aan de opbergruimte. Ik werkte mijn financiënoverzicht voor de maand augustus bij, zorgde ervoor dat mijn papierenadministratie ook weer op orde is en regelde nog wat andere dingen. Hoewel ik daardoor aardig wat uren heb kunnen aantikken, voelt het toch niet als mijn beste week. Het was een goede week hoor en ik ben absoluut tevreden, maar het voelde niet meer alsof ik met Project Zomer bezig was. Mijn master staat namelijk voor de deur en eigenlijk denk ik alleen maar hieraan. Ik merk dat ik weer ingesteld ben op studeren en ik kijk er inmiddels naar uit om weer met iets nieuws te beginnen.

Eindresultaat week #12: 45 uur.

De Ardennen: Onbekende paden.

2011-09-01T12:00:00.001+02:00

En dit is wat ik tegenkwam op paden onbekend.

De Ardennen: Autorijden, Lezen & Wandelen.

2011-08-31T19:13:00.000+02:00

Op vrijdagochtend de laatste spullen inpakken en naar de Ardennen rijden ** Genieten van de rit, terwijl ik me weer met verbazing realiseer dat het me goed afgaat - is het echt nog maar acht maanden geleden dat ik het serieus oppakte? Waarom vond ik dit eerst zo eng? ** Bij aankomst een wandelgids kopen en het hele weekend lange wandelingen afleggen ** Mijn wandelschoenen inlopen en blij zijn met deze spontane aankoop ** Frisse lucht inademen en blosjes op mijn wangen krijgen ** Overal foto's van nemen ** De rest van de dag Harry Potter lezen in de stacaravan ** Eenmaal terug de foto's bekijken en tevreden terugdenken aan het weekend **

Week 11: 42 uur.

2011-08-30T19:07:00.000+02:00

Omdat ik dit weekend in de Ardennen zat (waarover morgen meer), is dit blogje iets later dan normaal. Toch wilde ik graag alsnog even schrijven over week 11. Deze week hoefde ik maar twee dagen te werken en dat zie ik meteen terug in de hoeveelheid tijd die ik aan mezelf besteedde. Hoewel ik van alles een beetje deed, sprongen twee activiteiten er echt uit.

Ten eerste heb ik ontzettend veel gelezen, 4 Harry Potter boeken om precies te zijn. Als kind was ik helemaal verknocht aan die verhalen, maar na boek 4 ben ik gestopt. Er zat teveel tijd tussen de boeken in waardoor ik ze uit het oog verloor. Toen ik in mei dit jaar rondreisde door de Verenigde Staten begon het echter weer te kriebelen. Op een avond keek ik tv vanuit mijn motelkamer en was een van de Harry Potter films op tv en op mijn busreis van Texas naar Nevada keek ik samen met de Texaan die naast me zat een stukje van de een na laatste Harry Potter film. Dat, in combinatie met de commotie rondom de laatste film, maakte dat ik toch wel weer nieuwsgierig werd. Van een vriendin leende ik de eerste vier boeken in het Engels en net ben ik naar de bibliotheek geracet voor de laatste drie boeken. Oh jongens, ik vind dit zo leuk. Ben weer helemaal in de ban van het verhaal en vind het een verschrikkelijk idee dat ik al over de helft ben.

Verder heb ik deze week iets gedaan wat ik nog niet eerder heb gedaan gedurende dit project: opruimen – in de breedste zin van het woord. De afgelopen weken ben ik zo goed bezig en daar krijg ik ontzettend veel energie van, maar deze week merkte ik dat ik niet volledig in het hier en nu aan het leven ben, er is namelijk een deel dat altijd terugkijkt naar dingen die ik eigenlijk nog moet doen, dingen die ik al heel lang – soms zelfs jaren- uitstel. Opruimen dus. In een kwartier schreef ik een lijstje met alle dingen die me nog met een been in het verleden houden. Van simpele dingen als mailtjes beantwoorden tot het regelen van een studentenrekening tot het grondig opruimen van mijn slaapkamer, een deel van de studeerkamer en de opbergruimte. Het is tijd om troep weg te gooien en ruimte te creëren voor allemaal mooie dingen. Ruimte voor de toekomst.

Komende week, week 12, is trouwens de laatste week van Project Zomer. Maandag begin ik namelijk aan mijn master en dat vind ik een mooi moment om dit project af te sluiten. Laat ik er daarom een super goede laatste week van maken.

Sapje: Ananas-Watermeloensap.

2011-08-26T08:00:00.002+02:00

Ananas-Watermeloensap maakt me vrolijk. Het is een kleurrijk en speels drankje en de smaak is zo mogelijk nog beter. Zoet en dorstlessend, perfect voor een warme zomerdag. Vul de helft van je glas met vers watermeloensap en de andere helft met ananassap. Let op: omdat watermeloen meer sap bevat dan ananas zul je meer ananas nodig hebben dan watermeloen om dezelfde hoeveelheid sap te krijgen. Maak dit sapje nog voordat de zomer voorbij is en je geen watermeloen meer kunt vinden! Geloof me, je wilt echt niet een heel jaar wachten tot je dit kunt proeven. Heerlijk!

Boek: The Help, Kathryn Stockett.

2011-08-24T08:00:00.000+02:00

The Help speelt zich af in 1962 in Jackson, Mississippi. Aibileen Clark is een zwarte dienstmeid in dit stadje. Hoewel ze dagelijks vernederd en ondergewaardeerd wordt, spreekt ze haar frustraties nooit uit omdat ze die vrijheid niet heeft. Haar beste vriendin Minny Jackson doet dit wel, maar is hierdoor vaker ontslagen dan ze op twee handen kan tellen. Op een dag worden deze vrouwen benaderd door Skeeter Phelan: een jonge vrouw, blank, net afgestudeerd en met de droom om schrijfster te worden. Zij heeft het advies gekregen om te schrijven over iets dat haar dwars zit en benadert de twee vrouwen voor haar project. Hoe is het nou echt om als zwarte dienstmeid voor een witte familie te werken in het Zuiden van de Verenigde Staten? Een zeer gevaarlijk project in die tijd.

Dit boek is geschiedenis in romanvorm en leest heerlijk weg. Het is schokkend dat dit nog maar zo kort geleden speelde! Tegelijkertijd is het hoopgevend en vermakelijk geschreven. Het menselijk: de drie vrouwen vertellen hun verhaal en het is mooi om te zien hoe zij ondanks het verschil in huidskleur naar elkaar toegroeien en elkaar leren te vertrouwen. Tijdens het lezen had ik het gevoel dat ik zelf aan Aibileens keukentafel zat, terwijl Skeeter aan het typen is. Ik heb van het boek genoten en denk dat iedereen het boek zou moeten lezen.

Want weet je? Het is een eerlijk verhaal, maar op momenten ook zo vertederend. Zo probeert Aibileen Mae Mobley, het kindje waarvoor ze zorgt, elke dag bij te brengen dat ze trots mag zijn op wie ze is. "I look deep into her rich brown eyes and she look into mine. Law, she got old-soul eyes, like she done lived a thousand years. And I swear I see, down inside, the woman she gone grow up to be. A flash from the future. She is tall and straight. She is proud. She got a better haircut. And she is remembering the words I put in her head. Remembering as a full grown woman. And then she say it, just like I need her to. "You is kind," she say, "you is smart. You is important."

Het boek is trouwens ook verfilmd en is binnenkort in de bioscoop te zien. Bekijk de trailer hier.

Praag: Perenbomen & Perensap.

2011-08-22T08:00:00.001+02:00

De heuvels van Praag zijn zeker de moeite waard: bloemen, wijngaarden, perenbomen en bossen, alles is aanwezig. Haal verder een Trdelník (over in Old Town te verkrijgen) en een perensapje bij Mangalo Freshbar en loop door het prachtige oude centrum van Praag.